منش فرهنگی ضد توسعه در خوزستان

کد خبر: ۹۷۴۴۱

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۰۱

شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت :

اخیرا متنی توسط آقای مهندس عبدالرضا دسومی یکی از اصلاح طلبان متشرع و اخلاق محور خوزستان خطاب به همقطاران حزبی خود بی پرده و شفاف در یکی از گروه های مجازی منتشر گردید که پیرامون آن پیام بعضی از فعالین و کنشگران سیاسی  بدون توجه، به عواقب فرهنگی- اجتماعی خروجی آن پیام که در واقع چیزی که جزء برباد دادن امنیت و اعتماد عمومی در برنداشته، یعنی؛ عنایت به همان دو عنصر اصلی که تشکیل دهنده ی سرمایه های اجتماعی هستند  به گقتگو چالشی در گروه های مجازی پرداختند که شوربختانه این ارزش ها در اوج غلفت مورد هدف و انهدام قرار می گیرند.

البته آقای مهندس عبدالرضا دسومی در این پیام نوشتاری ضمن بیان آیه ای از قرآن مجید،

[ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً رَجُلاً فيهِ شُرَکاءُ مُتَشاکِسُونَ ....(زمر29)

خداوند مثالی زده است: مردی برده را که چندین مولای بد خلق و مختلف الاراده در او شریکند ( هر یک او را به سوی دستور خود می کشد )] به صراحت از وضعیت سیاسی استان این گونه به تحلیل پرداخت؛[آقای شریعتی در انتخابات آینده با توقعات همزمان نمایندگان فعلی، آقایان خاتمی، لاری، مرعشی و...، اصول گرایان، باندهای محلی و...(جمع اضداد) روبرو هستند، لذا برای فرار از این مخمصه و تلاش برای حفظ جایگاه و پایگاه خود بین صاحبان قدرت، تلاش می نماید از سمت فعلی جابجا شوند، چرا که اگر بمانند، امکان کمک به همه ی باندها جهت موفقیت در انتخابات برای ایشان فراهم نیست، دستش برای همه حامیان ایشان، باز و پرونده حمایت از ایشان برای همیشه بسته و دوران افول و انزوای ایشان با سرعت زیاد شروع خواهد شد.]

آقای مهندس عبدالرضا دسومی در ادامه ی مطلب خود به این نتیجه می رسد و متعاقب آن دوستان خود را به انجام رفتاری خاص رهنمون می سازد.

[ لذا ایشان (شریعتی) تلاش می نماید در شرایط عزت خود ساخته این سمت را ترک و سمت کشوری تصاحب نماید

[من فکر می کنم بهتر است همه تلاش نمایند ایشان در این سمت و تا پایان انتخابات بماننداستان با ماندن ایشان چیزی برای از دست دادن ندارد، اما ایشان همه چیز را از دست خواهند داد.

ایشان مصداق آیه فوق هستند.]

به هرحال، با توجه به پیام فوق الاشاره  نگارنده در مواجه  با یک چنین تحلیلی، نخست از  اصلاح طلبان سوال می نماید که براستی هدف  به قدرت رسیدت سیاسی چیست.!؟ و اصولا این  سهم خواهی های مسوولیت گریزانه از رسالت های اجتماعی چگونه در افکار عمومی قابل توجیه است و سرنوشت جامعه خوزستانی با این رویکردهای نادرست و منش های فرهنگی ضد توسعه، سرانجام  آن به کجا ختم خواهد شد.!؟