سه شعر از علیرضا نجفی

کد خبر: ۹۷۸۰۴

تاریخ: ۱۵ تير ۱۳۹۸ - ۱۸:۲۱

شوشان :

بر دست ها یک بار دیگر پیکر آوردند

مردم گلاب و مشک و عود و عنبر آوردند

آن روزها بستان ایران سروهایی داشت

از سروهای باغ مان خاکستر آوردند

سیمرغ شد در آتش وصل خدا ققنوس

از آن همه سیمرغمان مشتی پر آوردند

آن روزها افسوس گم گشتند خیلی زود

از خاطراتی نانوشته دفتر آوردند

از غربتی خاموش و  مظلومانه برگشتند

آه از دل مرد و زن ایران در آوردند

لب تشنه جان دادند حالا که برگشتند

از اشکها همراه خود مشک تر آوردند

با هیات عباس می رفتند در برگشت

انگار قنداق سفید اصغر آوردند

با چشم خود دیدیم ما استخوان را خاک

انگار تصویری شبیه محشر آوردند

نیر۹۸

درمان تمام دردها لبخند است

هم طعم نمک گرفته هم چون قند است

با سکه و ارز مردمان می پرسند

لبخند در این زمانه سیری چند است

تیر ۹۸

ما خاک پاک جبهه اسلام خورده ایم

دندان خصم عربده جو را شمرده ایم

ما آن قبیله ایم که از دودمان خود

تیغ و طناب دار به ارثیه برده ایم

افعی جنگ دیده شده ایم لاجرم

از بس که مار نیزه و شمشیر خورده ایم

ما را ززخم و تیر نترسان که سالها

در خاک تیره پیکر یاران سپرده ایم

ما در رکاب آل علی بوده ایم و بس

بر امر مقتدای زمان سرسپرده ایم

تیر ۹۸