قسم خورده ام که نیایم، لطفاً اصرار نکنید !

کد خبر: ۹۸۸۷۸

تاریخ: ۱۳ مهر ۱۳۹۸ - ۱۹:۲۷

شوشان - علی عبدالخانی :

روزگار نامزدی و قبل از آن، به دوران قول و قرارهای بسیار زیاد، صرفنظر از شدن یا نشدنشان معروف است. شرایط عاطفی همراه با ناپختگی و بی اطلاعی از واقعیتها از جمله مهمترین دلایل آن قول و قرارهای غیرقابل تحقق است.

"نامزدان انتخاباتی " که برای اولین بار پای در عرصه ی انتخابات و رقابت شدید آن می گذارند معمولا وضعیتی شبیه به " نامزدان ازدواجی " دارند، با این تفاوت که در نوع ازدواجی، عشق و علاقه به همدیگر و آینده مشترک انها را به ترسیم یک چشم انداز احتمالاً رویایی یا آرمانی برای زندگی آینده شان وامی دارد اما نامزدهای انتخاباتی عمداتاً با علم و آگاهی اقدام به طرح شعارهای ناشدنی و بلندپروازانه می کنند.

وجه تمایز این دو تیپ از نامزدان، قصد و انگیزه ی آنهاست که در نوع اول وعده ها در اوج صداقت و احساس و البته ناپختگی مطرح می شود و در دومی شعارها طمعکارانه، عاری از صفت صداقت و به قصد اغفال و تحصیل رای مردم طراحی و مطرح می شوند.

تا انتخابات مجلس مدت زمان زیادی نمانده و به همین خاطر است که در گروه های مجازی صدای ژنراتورها و موتورهای حامیان نمایندگان فعلی یا نامزدان احتمالی با شدت و ضعف های متفاوت به گوش می رسد.

این تبلیغات زودهنگام که در اکثر موارد به مناقشه های طولانی (در فضای مجازی) تبدیل می شوند مرا به خاطره ای مربوط به حدود ۴ سال قبل می برد. در آن ایام که کاراکتر و چهره ی نامزدان مالامال از نیاز و التماس و استئصال بود و رقابت به سرحد خود رسیده و دلهره همراه با لبخندهای غیرواقعی به نمای ثابت چهره ی نامزدها درآمده و هیچ کدام از آنها اطمینانی از پیروزی خود نداشتند، در چنین اوضاع و احوالی موتور تبلیغاتی یکی از این گزینه ها به نقل از ایشان این جمله را بشدت تبلیغ می کرد که:

فلانی قسم خورده که فقط برای یک دوره ی ۴ ساله می آید و پس از آن هرگز کاندید نخواهد شد " ۰

بلاخره آن نامزد نماینده شد و ۴ سال خدمتش به مردم رو به اتمام است و اکنون وقت آن رسیده که ببینیم ایشان در این دوراهی کدامیک را انتخاب می کند: راه تمسک و ابقاء بر قول و قسم، یا گذر از وعده ی خود و گام گذاردن در مسیری که برخی کارکنان موتورخانه ی تبلیغاتی ایشان نام آن را " ادامه خدمت " به مردم می نامند ؟ کدامیک؟!.

آری، تفاوت قولها و قرارها و حتی قسم های دو جوان که به نامزدی یا عقد همدیگر درآمده اند (صرفنظر شدن یا نشدن آن وعده ها)، با قول و قرارهای نامزدان انتخاباتی تفاوت اساسی دارد. قصد و انگیزه نوع اول عاطفی و صادقانه اما نوع دوم بشدت آزمندانه و بر مبنای رسیدن به موقعیت و در بسیاری از موارد عاری از صحت است.

توضیح : در راستای ارتقای فرهنگ رای، سوژه های انتخاباتی صاحب این قلم تا پایان انتخابات ادامه خواهد داشت.