برای مرگ دو نوجوان کولبر کردستانی؛

جان دادند، برای نان

کد خبر: ۹۹۷۲۳

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۸ - ۲۰:۰۰

شوشان - علی میلاسی :
دو کولبر نوجوان مریوانی که در  گردنه های"ژالاته"از ارتفاعات"ته ته"کوه های کردستان،در کولاک برف گرفتار شدند و جان دادند،باری دیگر،داغی بر گرده ی زخم خورده و دردمند کردستان گذاشت و دل هر ایرانی را به درد آورد.دو برادر نوجوانی که در سن ۱۷ و ۱۴سالگی باید در کلاس و دبیرستان و دانشگاه درس بخواندند تا با فکر،اندیشه و دانش شان،نان آورخانواده،خدمت گذار شهر و خدمت رسان به جامعه و وطن باشند،از فقر و نداری سر به بیابان نهادند و گام در کوه های بلند بیستون گذاشتند،که بار بر گرده ی تر و نازک خود گذارند،تا نانی برای پدر و مادر پیر خود آورند.اما این بار نیز،کول شان زیر بار خم شد و جان شان برای نان،زیر بهمن ماند.

مرگ آزاد و فرهادخسروی کولبر، همانند مرگ جوانان و نوجوانان کلیه فروش و کارتن خواب و زباله جمع کن و پلاستیک فروش و ...،چند روزی با شیون و زاری و هم دردی،فراموش می شود،اما این پرسش پیش می آید؛سرزمینی که پر از سرمایه ی نفت و گاز و آب و صنعت و معدن و کشاورزی و بندر و رودخانه و دریا و جنگل و....بوده،چه بر سرش آمده که  ۵۰درصد جمعیت آن،زیر پوشش کمیته ها و بهزیستی ها رفتند و ۶۰میلیونش یارانه بگیر شدند و ۷۰درصد هم،به زیر خط فقر رسیدند.چه شد که نوجوانان،جوانان،میان سالان و پیران این سرزمین ثروتمند دیروز،به کولبری،کارتن خوابی،پلاستیک جمع کنی،کلیه فروشی،زباله گردی و دست فروشی امروزی،رسیدند.اگر در مریوان شرکت های بزرگ تولیدی ساخته می شد،که عثمان خسروی در آن کار کند،آزاد و فرهاد به جای کولبری،درس می خواندند!

چرا کردستان توسعه پیدا نکرد که مردمش صنعت گر شوند نه کولبر!

مگر نمی گوییم که پایه توسعه صنعت یک کشور،آب،برق و گاز است.این سه عنصر در کشور ما هم بسیار زیاد است.پس چرا کشور از توسعه و صنعت،عقب مانده و مردمش بیکار و درمانده شدند!.چرا در کشوری که رتبه دوم جهانی گاز را دارد،باید خانه ی عثمان گاز نداشته باشد تا بعد از مرگ دو نوجوانش،به آن ها ترحمی شود و جهانگیری-معاون اول رئیس جمهور-دستور گاز دار شدن خانه ی سرد و دل مرده ی پس از مرگ پسران شان را دهند!؟ آه و ناله ی پدر و مادر پیر و فقیر این دو نوجوان کولبر،در دامن کیست و تا کی باید شاهد مرگ جوانان و نوجوانان کولبر و کلیه فروش و کارتن خواب و زباله گرد و دست فروش،باشیم!؟