دروغِ سیاه !
شوشان - علی عبدالخانی :
دروغ ادعای باطلی است که گوینده، عمداً آن را به عنوان حقیقت بیان می‌کند. دروغ‌گویی اگر عادت نباشد برای اموری همچون فریب و تحقق منافع فردی استفاده می شود.

می گویند طناب دروغ کوتاه و پوسیده بوده و در اولین فرصت صاحب خود را رسوا می کند. علی ع می‌ فرماید: *هیچ عاقلی دروغ نمی‌گوید زیرا سازه و جنس دروغ از وهم و خیال است و به هیچ عنوان قابلیت جمع شدن با عقل که برمبنای حقایق کار می کند را ندارد.*

روانشناسان دروغگویی مستمر را فارغ از عللِ پیدایش و‌ درجه ی شدت و ضعف آن، *بعنوان بیماری و یک اختلال بزرگ رفتاری- شخصیتی* به شمار می آورند.

 *متخصصان دروغ را بر اساس آثار و نتایجی که از خود برجای می گذارد به ۳ رنگ سفید، آبی و سیاه تقسیم می کنند.*

 *دروغ سفید:* وقتی یک شخص برای محافظت از خود یا برای لحاظ احساسات دیگران دروغ می‌گوید. این نوع هیچ آسیبی به دیگران وارد نمی کند.

 *دروغ آبی:* به حالتی گفته می شود که دلیل آن *فقدان اعتماد به‌نفس و ترس از بیان حقیقت* است. وقتی یک شخص در یک جمع خاستگاه روستایی یا میزان تحصیلات واقعی خود را پنهان کند یا بگونه ای دیگر بیان نماید، دچار دروغ آبی شده است. این دروغ طبعاً ناپسند و مذموم است اما آثار آن آسیب چندانی به دیگران وارد نمی رساند.

 *اما بدترین نوع دروغها زمانی است که سیاه نامیده بشود. این نوع دروغ و خلاف واقع گویی در همه ی فرهنگها، ملل و اقوام منفور و مردود تلقی می شود.* آثار و نتایج دروغهای سیاه بر دیگران منعکس می شود و مشکلات بسیاری در جامعه ایجاد می کند. منافع فردی بالاترین انگیزه در ساخت اینگونه دروغهاست. معمولاً مجرمان برای پیشبرد جرایم خود سیاه ترین دروغها را بکار می برند.

همچنین *برخی مدیران ضعیف در دستگاهها و موسسات خدماتی - رفاهی که سروکارشان با سلامت محیط زندگی و آسایش شهروندان است، وقتی در ارایه خدمات خود به شهروندان کم می آورند، برای پوشش این خلاءها به دروغ های سیاه متوسل می شوند.*
▫️ *بدقولی از سوی هر شخص، در هر قالبی که قرار گرفته و با هر لفافه ای که پیچانده شده باشد، در حقیقت شکل مونتاژ شده ای از دروغ است.* دروغ مادر همه انحرافات و نابسامانی هاست.