اثر پروانه‌ای جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران
شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت :
جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ی ایران، برخلاف تصور طراحانش، در مرزهای منطقه محدود نماند. بلکه ایران با بستن تنگه ی هرمز، زنجیره‌ای از پیامدهای بحران آفرینی را در سراسر جهان به راه انداخته است که این خود نمونه ی روشنی از «اثر پروانه‌ای» است که نخستین اقدام راهبردی آن در خلیج فارس با بستن تنگه هرمز آغاز شده و به جنبش‌های اجتماعی در اروپا، آمریکای لاتین و آسیا ختم گردید.
۱. نقطه ی آغاز: بحران انرژی
نخستین حلقه ی این زنجیره، جهش قیمت سوخت در گستره ی اقتصاد جهانی بود که با افزایش بهای انرژی، فشار معیشتی بر خانوارها چند برابر شده و شکاف‌های اجتماعی و اقتصادی را در کشورهای مختلف به نقطه ی انفجار رسانده است.
۲. حلقهٔ دوم: اعتراض‌های فرامرزی
پیامد این فشار، ظهور و گسترش جنبش‌های اجتماعی در کشورهایی چون آلبانی، فرانسه، بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال و همچنین هند و شیلی بود. به بیان دقیق، آتش خیابان‌های اروپا و آسیا، در اتاق‌های تصمیم‌گیری سیاست خارجی روشن شد؛ جایی که برخی دولت‌ها با همراهی واشینگتن و رژیم صهیونیستی، هزینه ی جنگ را به مردم خود تحمیل کردند.
۳. هشدار: سناریوی گسترش جنگ
اگر آمریکا و رژیم صهیونیستی چنان نابخردانه عمل کنند که نیروگاه‌ها و چاه‌های نفت ایران را بمباران کنند، تجربه نشان خواهد داد که ایران دست به مقابله مثل شدیدتر می زند و تلافی فزاینده تری را در هر منطقه پاسخ خواهد داد.
نتیجه ی این سناریو، تسریع فروپاشی نظم کنونی جهان است. این در حالی است که ظرفیت بازسازی ایران در کوتاه‌مدت، یعنی؛ کمتر از دو سال، امکانپذیر خواهد بود که مسلما، این مقاومت از طرف ایرانیان، نه موقتی، بلکه راهبردی است.
۴. معکوس شدن معادله
آمریکا و رژیم صهیونیستی شعار «تغییر رژیم در ایران» را سر می‌دادند؛ اما امروز، آنچه در معرض تغییر قرار گرفته، نظم جهانی و جایگاه خودشان است. لذا، با این تفکر جنگ طلبانه، به‌جای تضعیف ایران، ما شاهد شکنندگی جهانِ به‌اصطلاح «قاعده‌محور» هستیم.
جمع‌بندی:
ایران با تسلط بر تنگه ی هرمز ثابت کرده که جنگ در خلیج فارس، دیگر یک درگیری منطقه‌ای نیست؛ بلکه بدل به یک زنجیره ی جهانی شده است که از پمپ بنزین‌های اروپا تا کابینه‌های پایتخت‌ها ادامه می‌یابد. آمریکا و متحدانش در جنگ با ایران فقط پاسخ‌های اقتصادی و نظامی را محاسبه کرده بودند، اما، غافل از پاسخ‌های اجتماعیِ زنجیره‌ای با این ابعاد و گسترش حیرت آور بوده که همین مسأله، نقطه ی ضعف محاسبات شان گردید.
