دشمن به فرض عملیات حداکثری، چه استراتژی نظامی ـ امنیتی را می تواند تدارک ببیند؟
شوشان – عبدالرحمن نیک سرشت :
۱. در محور نظامی ــ لجستیکی (جنگ پویا)
– تغییر هدف: انتقال تمرکز از اماکن ثابت به هدف قرار دادن نیروها و تجهیزات در حین جابجایی و لجستیک.
– تاکتیک اشباع: استفاده گسترده از پهپادها (با مدل اوکراینی) برای فلج کردن پدافند.
– شناسایی هوشمند: بهره‌گیری از هوش مصنوعی و داده‌های جاسوسی برای ردیابی اماکن امن و یدکی (مشابه الگوی غزه).
۲. در محور امنیتی ـ داخلی (ایجاد هرج‌ومرج)
– تضاد اجتماعی: تحریک درگیری‌های «مردم در برابر مردم» و ورود سازمان‌یافته تر گروهک‌های تروریستی نسبت به دو جنگ قبلی.
– توسعه ترورها: گسترش دایره ی ترور از لایه ی نظامی به لایه‌های سیاسی، امنیتی و اجتماعی- فرهنگی.
– ضربه به مدیریت محلی: هدف قرار دادن مسئولان استانی برای تخریب ساختار «دفاع موزائیکی».
۳.در محور جنگ روانی و زیرساختی به جهت ایجاد شوک
– شوک اولیه: ضربه به زیرساخت‌های اصلی مانند برق، گاز و سوخت در ساعات نخستین جنگ برای ایجاد اضطراب.
– جنگ اطلاعاتی: بمباران رسانه‌ای با اخبار جعلی و تلاش برای قطع صداوسیما و جایگزینی آن با ابزارهایی چون استارلینک.
– فشار سیاسی: نزدیک کردن چهره‌های اپوزیسیون به مرزهای کشور برای صدور فراخوان و بررسی احتمال کودتایی فراگیرتر
جمع‌بندی راهبردی:
هدف دشمن، ایجاد «شوک و فلج کردن اراده» در ۷۲ ساعت اولیه ی جنگ است.
در نتیجه راهبرد مقابله ی جبهه خودی باید بر پویایی در لجستیک، تقویت مدیریت بحران استانی و مدیریت فعال فضای مجازی استوار باشد.مخلص کلام، یعنی،هوشیاری و آمادگی کامل برای بدترین سناریوها که بدون تردید می تواند مناسب ترین راه پیشگیری از وقوع عملیات حداکثری دشمن باشد.
