سبک سران،سبک فریبان

شوشان – جعفر دیناروند :

انسانیت را با صداقت،دوستی بسیار است.درستکاری،ذات آدمیت است و جوهره ی آن.درست رفتن و راه مستقیم را طی کردن برای انسان ها تا زمان بودن و قبل از نیستی، اصلی است که همه بر آن واقفند.
این ره پیمودنی است و رسیدن به مقصود انسانی حتمی.ضد آن ها برای آدمی دشمنی است و سمی مهلک.آدمی از این نظر که آدم است می ماند و جاودانه باقی.این مهم را می توان در نام آوران جستجو کرد که بسیارند و در ضدیت ها که نفرین شده.آدمیت را در رفتارهای یاری دهنده یافتن، بسیار باشد و با تناقض ها کنار کشیدن، فراوان.
ما را با آدمیت، دوستی بسیار باید و با تاریکی جهل و نادانی، دشمنی فراوان.فریب برای آدمی وجودی تاثیر گذار در جاودانه بودن نیست .
سبک فریبان هم معنایی جدیدی باید تا توصیفات درست را شاید.برای رسیدن به هدف غیر انسانی و صرفا خودخواهی فریب دهند.چه راحت و بدون دغدغه.فریبکاری برای آن ها در ذات، تنیده شده و جزئی از وجود گشته.
کجروی نه تنها برای آن هاست که خواستاری برای دیگران نیز موجود.چنان فریب دهند تا دیگران در چاله ها افتند و قهقهه کنان در گوشه ای نظاره کنند.
سبک فریبان هیچ سنگینی در اجرا ندارند.سبک تر از پر، فریب و نیرنگ زنند و خود را برتر یابند.البته که فریبکاری در موقت شکل خود،نوعی توفیق است و گاه آن را علم تلقی کنند.در سیاست هر نوع خدعه را سیاست گویند و راه را برای پیشبرد.سبک افرادی که فریب را راحت تر از آب خوردن اجرایی کنند.
هر نامی را می توانند بر آن گذارند که قابل توجیه باشد.گاه از کلمات مقدس نیز استفاده کنند تا فریب را مقدس کنند.
فریب، دوگانگی است.دروغ و ناصواب است.سبک فریبان چنان در آزادی فریبکاری غوطه ورند که هیچ آزادی دیگری، نمی بینند.مردان یا زنانی هنرمند تلقی شوند که خود خواهند.پلکانی قوی برای خود سازند تا با آن به اوج رسند.
گاه رئیس شوند و زمانی نماینده ی مردمان در پارلمان ها.زن و مرد نمی شناسد و با فرد خاصی سروکار ندارد.
فریب را در ذات جای داده است که بدون آن فوت حتمی یابد.سبک فریبان در هر اقدامی از آن استفاده کنند و مظلومیت خود را نشان دهند.
گاه با آن از فاصله ها نزدکی یابند و با نزدیکی ها،فاصله.ماهر در انتقال منظورند و مسلط بر سخندانی.هم نادانان را فریب دهند و هم برای دانایان نقشه کشند.شاید دشمنی بالاتر از آگاهان نیابند.
حتما همین باشد که از اطراف دانایان پراکنده شوند و انبوهی از جاهلان را بر دور خود اجتماع کنند.
سبک فریبان، دریا را خشک نمایانند و کویر را پر آب.سراب را با فریب خود، آب بسیار نشان دهند و مردم را در پی آن روان.
راحت تر از هر چیزی بر اجرایی نمودن دروغ،موفق گردند و چنان نمایند که در حوض،اب نباشد و خیسی تنها تصوری بر آن .این را با انواعی از روش ها جستجو کنند و احساسی غیر انسانی را مد نظر.
شاید دانایانی در فریب باشند که دانایان علم و صداقت را فاصله بسیار.گاه چنان نمایند که فریب خوردگان،دانشمندشان نامند و مغزهایی متفکر که جامعه را نجات دهند.انواعی از وعده ها را کادو گیرند و پوچ تحویل دهند.
در مملکتداری سرآمد باشند و با دوستی، خاله خرسه،مشهور.خود را مدافعینی از حق گویند و طرفدارانی از فقرا.گاه چنان گریند که دل ها را به درد آورند و زمانی چنان خندند که شریک شادی مردم.
خدعه ها را انواع دانند و شکل ها را بسیار سازند.کسی را قادر به شناسایی نیست مگر دانایان و روشنفکرانی که خود، ضدیتی با آن ها دارند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا