جامعه ی نمایشی

شوشان ـ فاضل خمیسی :

 در خیلی از مواقع ناامیدی شخصی و نگرانی اجتماعی باعث می شود که آدمی به محیط اطراف و آینده بدبینانه نگاه کند. آنچه عامل این «ناخوشایندی» است خدشه وارد شدن بر مهمترین عامل انسجام اجتماعی است.
 امروزه اعتمادِ میان فردی و اجتماعی نه تنها از نشانه های یک جامعه ی سالم است بلکه میتواند در عرصه های مختلف توان اجتماع را افزایش داده و تاب آوری آن را تضمین نماید.
 رفتارهای فریبکارانه تا ابد با لعاب صداقت، پایداری چندانی ندارند، به خصوص اگر این نمایش ها از جانب صاحبان قدرت و برای فریب اذهان عمومی باشد اثرات مخرب بیشماری را بر پیکر اجتماع وارد و پژواک آن در رفتار و بازخورد جامعه تاثیر منفی خواهد داشت.
بنابراین بزرگترین حماقت سیاسی آن است که بعضی ها فکر کنند میتوان تا ابد اطرافیان و دیگران را فریب داد …
 در قدیم، زُهاد زیر لباس فاخری که می پوشیدند، 
جامه ی دوخته شده از پشم(صوف) نیز قرار میدانند تا حلاوت و لذت آن لباس زیبا با سوزش و رنج ناشی از «پشم» از بین رفته و باعث حُب الدنیای آنها نشود..
 اما گویا اکنون آن لباس و پشم بصورت واژگون در تن مدعیان تصوف و دنیاگریزی پوشیده شده است. 
ساده زیستی را تئاتری فرض کرده که میتوان با نمایش آن، اعتماد مردم را جلب کرد اما از آن غافلند که جامعه به جز گوش و چشم ، عقلی دارد که در محاسبه گری کمتر دچار خطا می گردد.
 تسبیح را مرتب گردانده و ذکر می گوید اما حق الناس را به جا نیاورده و خدا را برای مطامع شخصی اش ذبح می کند..
  برای نشان دادن سادگی و همدرد مردم بودن با پراید تردد میکند امافقط قیمت بدنه و شیشه های این پراید ضد گلوله به اندازه  و شاید بیشتر از یک خودروی لوکس و استاندارد روی دوش بیت المال هزینه گذاشته است..
 از خدا و پیغمبر(ص) در خصوص حق و عدالت زبان گشایی دارد اما روی هر چی ظالم را سفید کرده است!
    به بهانه ی پرداخت وجوه شرعی از خود یک چهره ی متشرع ساخته اما «سود به هر قیمت» را اصل و اساس 
 کاسبی خود قرار داده است.
 رشوه را هدیه و هدیه گرفتن را مباح قلمداد کرده و از اینکه در یک ماه چند برابر حقوق ماهانه هدیه دریافت می کند ،خود را موفق به شمار می آورد!
   منازعات سیاسی را فرصت سودجویی دانسته و سعی می کند بالاترین بهره های مادی را از آن ببرد هر چند به قهقرا رفتن این منازعات باعث سلب اعتماد عمومی به فعالیتهای سیاسی و اجتماعی گردد و عده ای 
در این مسیر قربانی شوند لیکن کسب قدرت و ثروت اولویت مندترین فعالیت اوست.
  در محل کار برای زیر دستان و مراجعین کتاب قانون است لیکن برای مافوق و منافع فردی نه تنها  قانون بلکه انصاف و اخلاق را زیر پا می گذارد..
 و…
  هر چند تلخ و سوگوار اما باید اذعان داشت این نمایش رفتار،به جامعه و زندگی خانوادگی هم کشیده شده است،
  زنگ تلفن صدای مداحی و قرآن و صفحه ی گوشی همراه، نمادهای مذهبی و انقلابی هستند اما بساط عیش و نوش حرامش ترک نمی شود،
  به انگشتان دستش انگشتر عقیق یمانی پوشانده اما تارک الصلاه و لای قرآن را باز نمی کند، مگر در مراسم رسمی!! 
 روی چوب لباس در اتاق محل کارش چفیه انداخته و بالای میزش عکس چندین شهید شاخص است اما مخفیانه برای صدور مجوز شبهه داری رمز ارز می گیرد..
  با حقوق کارمندی!! توانسته در مرفه ترین منطقه ی شهر خانه بخرد، با پژو یا پراید مدل پایبن در شهر و محل کار حاضر میشود اما در پارکینگ خانه لندکروزی با آخرین آپشن برای روز مبادایش پارک شده است!
  سفره ی حضرت عباس(ع) می اندازد اما خبری از فقرا سر سفره نیست، گویا مدعوینش براساس نمودار نقششان در قدرت انتخاب شده اند و …
 در جامعه ی نمایشی صمیمیت ، صداقت، اعتماد، خدمت، فداکاری ، انصاف ، عدالت و … واژه هایی هستند در حد کلمه…