امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ صالح محمدیان :
روابط عمومی استانداری خوزستان اطلاعیه داده: حقوق کارگران گروه ملی فولاد پرداخت شد. این بار باید از استاندار محترم تشکر کرد؛ مردانه وسط میدان آمد، جلسه گذاشت، تلفن زد، پیگیری کرد تا پولی که ماهها معوق مانده بود، به جیب کارگر برگشت. آفرین به این اهتمام. واقعاً کسی که زحمت میکشد، باید دیده شود. اما سؤال اینجاست: چرا باید کار به جایی برسد که استاندار یک استان، برای پرداخت حقوق یک کارگر، شخصاً پیگیر شود؟
این اطلاعیه را که میخوانم، بیشتر از آنکه خوشحال شوم، میترسم. میترسم از سیستمی که در آن، حق مسلّم کارگر، تبدیل به یک "پروندهٔ ویژه" میشود که فقط با ورود بالاترین مقام استان باز میشود. مگر حقوق، یک تعهد جاری و بدیهی نیست؟ مگر قرار نیست سیستم خودکار بچرخد؟ چرا باید کارگر برای رسیدن به نان شبش، دعا کند که استاندار وقتاش آزاد باشد، حوصلهاش باشد، یادش باشد؟
اینجا بحث سرِ کمکاری استاندار نیست؛ اتفاقاً ایشان کاری را که از دستشان برمیآمد انجام دادند. بحث سرِ معماری غلط سیستم است. سیستمی که پول در آن هست، اما در هزارتوی بوروکراسی، بین بانک و شرکت و فلان معاونت و بهمان مدیریت، گم میشود. یک جای این زنجیره، کارگر را فراموش میکند. یک نفر باید بیاید و فریاد بزند تا یادشان بیاید که "آها، کارگر هم نان میخواهد."
پس زحمت استاندار را ارج مینهیم. ایشان نقش یک آتشنشان را بازی کردند که آمده و آتش را خاموش کرده. اما چه کسی باید پاسخگو باشد که چرا این آتش روشن شد؟ چه کسی در بانک یا در بدنهٔ شرکت، حقوق کارگر را پشت اولویتهای دیگر انداخت؟ استاندار که نباید برای هر حقوق عقبافتاده، یک نشست تخصصی بگذارد. مگر چند ساعت در روز وقت دارند؟ مگر چند تا شرکت مشکلدار دیگر در استان هست؟
اینکه والی شخصاً بیاید و گره را باز کند، یک ژست انسانی و ارزشمند است، اما یک هشدار جدی هم هست: زنگ خطر برای یک سیستم ازکارافتاده. اگر فردا استاندار درگیر پروندهای دیگر باشد، آیا کارگر باید گرسنه بماند؟ این وابستگی به پیگیری فرد، یعنی پایان عدالت رویهای. یعنی پایان امنیت شغلی. یعنی پایان کرامت اداری.
پایان این ماجرا را با تقدیر از استاندار میبندم که لااقل از آن مدیرانی نیست که پشت میزشان سنگر میگیرند. اما از ایشان و همهٔ دلسوزان میپرسم: به جای این پیگیریهای اورژانسی، کی میخواهید سیستم را طوری درست کنید که دیگر کارگر مجبور نباشد برای حقوقش التماس کند، آنهم از طریق بالاترین مقام استان؟ این اطلاعیه، یک مدال افتخار برای پیگیری انسانی استاندار است، و یک کیفرخواست برای سیستمی که کرامت کارگر را به یک تماس تلفنی گره زده.