امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ یونس صالح بیگی :
وقتی از «واقعیت» صحبت میکنیم، منظور همان چیزهایی است که مردم میبینند، لمس میکنند و اثرش را در زندگی و محیط کار حس میکنند؛ نه حرفها، نه شایعات و نه حاشیهها.
و دقیقاً در همین فاصله واقعیت تا واقعیت است که میتوان مدیری را شناخت؛ مدیری که آمده تا کار کند، نه اینکه دیده شود.
نام رامین حاتمی، مدیرعامل جدید شرکت مناطق نفتخیز جنوب، این روزها بیش از هر زمان دیگری در میان کارکنان، کارشناسان و بدنه عملیاتی شرکت شنیده میشود؛ اما نه بهخاطر جنجال، نه بهخاطر نمایش، بلکه به دلیل عملکردی آرام، پخته، منسجم و هدفمند.
از دل خوزستان، برای خوزستان حاتمی فرزند همین خاک است
بزرگشده همین مناطق، آشنا با تلخیها، شیرینیها، ظرفیتها و چالشهایی که نفت خوزستان با آن مواجه است. او سالها در جایگاههای مختلف فنی و مدیریتی، مسیر را پلهپله طی کرده و امروز در جایی ایستاده که «تجربه» فقط یک واژه نیست؛ یک سرمایه واقعی و قابل مشاهده است.
پایان دوران گعدهها و نشستهای بیحاصل
یکی از اولین تغییراتی که در این یک ماه در ساختار مدیریتی و رفتار سازمانی مشاهده شده، حذف جلسات بدون خروجی، گعدههای وقتگیر و دورهمیهایی است که فقط زمان را میبلعیدند و انرژی مجموعه را تحلیل میبردند.
حاتمی با رویکردی دقیق و کاملاً اجرایی، پیامش را به بدنه سازمانی رسانده:
وقت مناطق نفتخیز جنوب ارزشمندتر از آن است که صرف کارهای حاشیهای شود.
تمرکز بر تولید؛ نه حرف، نه هیاهو
در شرایط حساس فعلی که هر روز تأخیر میتواند فرصتهای بزرگی را از کشور بگیرد، او بر یک اصل ایستاده:
تولید، تولید و فقط تولید
برنامهریزیهای کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت، تمرکز بر چاههای اولویتدار، کاهش توقفات، ترمیم زیرساختها و استفاده از ظرفیت کارشناسان داخل مجموعه، نشانههایی از همین مسیر است.
حاتمی ثابت کرده که تصمیمهایش بر اساس دانش و میدان گرفته میشود، نه براساس فشارها، شایعات یا توصیهها.
مرز روشن میان مدیریت و حاشیه
یکی از ویژگیهای شخصیتی او که حتی منتقدان هم ناچار به اعترافش هستند، بیتفاوتی کامل نسبت به حاشیههاست.
نه درگیر بازیهای پشتپرده میشود، نه وارد رقابتهای بیفایده.
او عادتی مدیریتی دارد که این روزها کمیاب است:
دیدن، دانستن و سپس تصمیم گرفتن بدون توجه به سروصداها.
بازگرداندن جایگاهِ واقعی مناطق نفتخیز جنوب
مناطق نفتخیز جنوب سالها میراثدار بخش بزرگی از اقتصاد کشور بوده است.
حاتمی آمده تا این جایگاه را به واقعیت شایستهاش برگرداند.
او بهدنبال ساختن تصویر نیست؛ در تلاش است که زیرساختها، فرآیندها و بهرهوری به سطح استانداردهای جهانی نزدیک شوند.
در همین مدت کوتاه، تغییر لحن سازمان، برنامهمحوری مدیریت ارشد، جدیت در اجرای پروژهها و احترام به تخصص نیروهای داخلی، همه نشان میدهد که این مسیر آغاز شده است.
مدیری که با عمل حرف میزند
در فاصله «واقعیت تا واقعیت»، عملکرد یک ماهه حاتمی نشان داده که با مدیری متفاوت روبهرو هستیم؛
مدیری از جنس خوزستان، باتجربه، آرام، جدی و عمیقاً پایبند به کار.
اگر این مسیر ادامه یابد، مناطق نفتخیز جنوب نهتنها در جایگاه واقعی خود قرار خواهد گرفت، بلکه به الگویی برای مدیریت صنعتی در کشور تبدیل میشود.