گردش نخبگان؛ شرط بقا و پویایی حکمرانی

شوشان ـ سیدعلی حمیده کیش :

هر نظام سیاسی زنده، برای حفظ کارآمدی خود ناگزیر از «گردش مستمر نخبگان» است. انباشت طولانی‌مدت قدرت در دست مدیران کهنسال، چندمسئولیتی و چندشغله، نه نشانه ثبات بلکه علامت رکود نهادی است. 

تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد که پویایی مدیریتی، تزریق نسل‌های جدید و میدان دادن به نخبگان مستقل، مهم‌ترین موتور نوآوری، شفافیت و پاسخگویی است.

وقتی مناصب به حلقه‌های بسته و چهره‌های تکراری محدود می‌شود، فرصت رقابت سالم از بین می‌رود، خطاها بازتولید می‌شوند و فاصله میان حاکمیت و جامعه افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی، حتی تصمیم‌های درست نیز با بی‌اعتمادی مواجه می‌شوند، زیرا سازوکار انتخاب مدیران برای مردم قابل دفاع نیست.

راه برون‌رفت روشن است: طراحی نظام شایسته‌سالاری واقعی، تعیین سقف زمانی برای تصدی مناصب، ممنوعیت چندمسئولیتی بودن و ایجاد مسیرهای شفاف برای رشد نخبگان جوان و متخصص.

 بدیهی است که گردش نخبگان نه تهدید ثبات، بلکه تضمین بقای عقلانی نظام حکمرانی است؛ زیرا قدرتی که نوسازی نشود، دیر یا زود فرسوده می‌شود.