- آرشیو
- |
- عضویت در خبرنامه
- |
- درباره ما
- |
- صفحه نخست
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- شهرستان ها
- |
- تماس با ما
- |
- پیوند ها
- نقدی بر طنازیهای شیخ عبدالله، شاعر کوه منگشت
- دستانی که آهن را به زندگی پیوند میزنند
- بررسی فرم و محتوای رئالیستی در داستان کوتاه زائری زیر باران اثر احمد محمود
- دکترین مقاومت فعال؛ گذار ایران به کنشگری مستقیم
- قطعی و قحطی اینترنت به روایت مش قاسم
- آقای ترامپ! ما بدبینیم! هم به شما هم به کشورتان
- تشابه نظام اداری مالی تعارض محور دولت عراق و شهرداری اهواز !
- مدیریت مدارس
- اطلاعیه زدند، استاندار پیگیری کرد؛ ولی چرا حق بدیهی کارگر، گروگان تماس تلفنی است؟
- از ریشههای الهیاتی تا اوج نفوذ در دورهٔ ترامپ
امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
از «کیخسرو» تا «آقامجتبی»
شوشان ـ عبدالرضا داوری :
در شاهنامه، «کیخسرو»، شهریار و فرمانروای ایران، فرزند «سیاوش» است که با شجاعت و تدبیر خود، تورانیان را شکست داد و انتقام خون پدر شهیدش «سیاوش» را از «افراسیاب» گرفت و پس از جنگ با «افراسیاب»، ایران را به اوج شکوه رساند، تا ایرانیان، پس از سالها جنگ با تورانیان و تحمل سختیهای آن، در دوران فرمانروایی «کیخسرو» بتوانند روی صلح و آرامش و رفاه را ببینند.
در شاهنامه، این «کیخسرو» است که پس از شکست تورانیان، دوران طلایی ایران را رقم میزند و ساختار حکومتی را دوباره بر اساس «داد» تقویت کرده و عدالت را در سراسر کشور گسترش میدهد و با پهلوانان و بزرگان و فرهیختگان، مانند «زال» و «رستم» و «گودرز»، رابطهای نزدیک برقرار میکند؛ به روایت فردوسی در شاهنامه، «کیخسرو» با خردمندی کشور را اداره میکند و در زمان او، ایران دوباره روی صلح و آرامش و رفاه و پیشرفت را میبیند.
همان راهی که هماینک فراروی «آقامحتبی» قرار دارد که هم منتقم خون پدر سهیدش، «امام خامنهای» باشد که «سباوشوار»، خود را برای عظمت و استقلال ایران فدا کرد و هم مانند «کیخسرو» پس از غلبه بر تورانیان زمان، مسیر صلح و آرامش و رفاه و توسعه ایران را هموار سازد.
