بازار در طوفان مشکلات؛ ضرورت توجه به حال ناخوش اصناف

شوشان ـ صالح محمدیان :

این روزها حال و روز بازار ایران خوب نیست. ترکیب مسائل خارجی و مهم‌تر از آن، ضعف‌های داخلی در مدیریت اقتصاد کلان، کسب و کارها را با مشکلات عدیده‌ای مواجه کرده است. آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، فشار طاقت‌فرسایی است که بر پیکره اصناف به‌ویژه کسبه خرد وارد شده است.

رکود سنگین معاملات، کاهش شدید قدرت خرید مردم و زیان‌دهی بسیاری از واحدهای صنفی، به ناترازی عمیق دخل و خرج انجامیده است. بسیاری از مغازه‌داران و فعالان صنفی دیگر توان تأمین هزینه‌های جاری کسب و کار خود را ندارند و برخی نیز در آستانه ورشکستگی قرار گرفته‌اند.

اما در کنار این معضلات اقتصادی، فشار ناشی از مطالبات دستگاه‌های اجرایی و سازمان‌های خدمت‌رسان، خود به معضلی مضاعف تبدیل شده است. کاسب خردی که از پرداخت اجاره ماهیانه عاجز است و با بدخلقی مالک مواجه می‌شود، اگر نتواند بدهی خود را به سازمان برق بپردازد، با قطع برق محل کسب مواجه خواهد شد. این چرخه معیوب، یکی از صدها نمونه از مشکلاتی است که هر روز تکرار می‌شود و بار روانی سنگینی بر فعالان اقتصادی وارد می‌کند.

تجربه تلخی همچون ماجرای خودسوزی آن نوجوان در دکه‌اش، زنگ خطری است که نباید نادیده گرفته شود. ناامیدی و سرخوردگی کسبه می‌تواند زمینه‌ساز ناهنجاری‌های اجتماعی جبران‌ناپذیری شود که تبعات آن گریبانگیر همه جامعه خواهد بود.

بدیهی است که سازمان‌های خدمت‌رسان حق دریافت مطالبات خود را دارند و این یادداشت به‌هیچ‌وجه به دنبال نفی این حق نیست. اما آنچه در شرایط کنونی ضروری می‌نماید، نگاه توأم با ملاحظه و مساعدت به وضعیت دشوار کسبه است. ایجاد کمترین انعطاف در فرآیند وصول مطالبات، می‌تواند حداقل اندکی روحیه را به این قشر زحمتکش بازگرداند.

از سوی دیگر، تورم افسارگسیخته، توان رقابت و حتی ادامه فعالیت بسیاری از اصناف مانند رستوران‌ها و چلوکبابی‌ها را گرفته است. ناتوانی در تأمین اقلام اساسی با نرخ‌های دولتی و عدم مداخله مؤثر اتحادیه‌های مربوطه برای کمک به تهیه گوشت، برنج، روغن و سایر کالاهای اساسی، بر عمق ناامیدی فعالان این بخش افزوده است.

به نظر می‌رسد توجه به این وضعیت و ورود مسئولانه نهادهای ذیربط برای کاهش فشار از دوش اصناف، یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. چه آنکه پایداری اقتصاد کشور و آرامش اجتماعی در گرو حفظ حیات همین کسبه و بازاریانی است که سال‌ها ستون‌های اقتصاد خرد کشور بوده‌اند.

امید است مسئولان محترم با نگاهی دقیق‌تر به این معضل، تدابیری بیندیشند که ضمن حفظ حقوق دستگاه‌ها، نفس‌های بریده این قشر زحمتکش را التیام بخشد و از بروز بحران‌های انسانی و اجتماعی پیش‌گیری کند.