- آرشیو
- |
- عضویت در خبرنامه
- |
- درباره ما
- |
- صفحه نخست
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- شهرستان ها
- |
- تماس با ما
- |
- پیوند ها
- نقدی بر طنازیهای شیخ عبدالله، شاعر کوه منگشت
- دستانی که آهن را به زندگی پیوند میزنند
- بررسی فرم و محتوای رئالیستی در داستان کوتاه زائری زیر باران اثر احمد محمود
- دکترین مقاومت فعال؛ گذار ایران به کنشگری مستقیم
- قطعی و قحطی اینترنت به روایت مش قاسم
- آقای ترامپ! ما بدبینیم! هم به شما هم به کشورتان
- تشابه نظام اداری مالی تعارض محور دولت عراق و شهرداری اهواز !
- مدیریت مدارس
- اطلاعیه زدند، استاندار پیگیری کرد؛ ولی چرا حق بدیهی کارگر، گروگان تماس تلفنی است؟
- از ریشههای الهیاتی تا اوج نفوذ در دورهٔ ترامپ
امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
چهارشنبهسوری، جشنی برای «همدلی» یا فرصتی برای «ناامنی»؟
شوشان ـ عبدالحمید گلافشان :
امسال چهارشنبهسوری ما با سالهای قبل متفاوت است.درروزهایی که آسمان شهر و گوشهای ما به صدای انفجار و پدافند حساس شده نوع برگزاری این آیین باستانی دیگر فقط یک انتخاب شخصی نیست؛ یک «مسئولیت اجتماعی و ملی» است.
چرا امسال باید متفاوت باشیم؟
اختلال در سیستمهای امنیتی و پدافندی:
در شرایط جنگی ثانیهها حیاتی هستند. صدای انفجارترقههای بزرگ شباهت زیادی به شلیک پدافند یا برخوردموشک دارد.این صداهانه تنها باعث رعب و وحشت عمومی میشود بلکه تمرکز نیروهای مدافع امنیت را در شناسایی تهدیدات واقعی برهم میزند.
پوششی برای نفوذ و اقدامات خرابکارانه:
آلودگی صوتی و انفجارهای پراکنده در سطح شهر«پوشش ایدهآلی» برای فعالیتهای نفوذ، خرابکاری یا ایجاد ناامنی فراهم میکند. تشخیص یک اقدام تروریستی یا تخریبی واقعی در میان هزاران صدای انفجار ترقه،برای نیروهای امنیتی وانتظامی بسیاردشوارترخواهد بودو امنیت کل جامعه را به خطر میاندازد.
فشار مضاعف بر قهرمانان سلامت و امنیت:
بیمارستانها، اورژانس و آتشنشانی در زمان جنگ در آمادهباش کامل برای حوادث احتمالی هستند. اشغال کردن تختهای بیمارستانی یا توانِ عملیاتی آتشنشانی برای مصدومان «ترقهبازی» در حقیقت کاهش توانِ امدادی شهر در برابر خطرات بزرگتر است.
تروما و سلامت روان جامعه:
فراموش نکنیم در میان ما کودکان، سالمندان و جانبازانی زندگی میکنند که صدای انفجار برای آنها تداعیگر بمباران و تلخیهای جنگ است. آنچه برای عدهای «هیجان» محسوب میشود برای همسایهاش میتواند یک «شوک عصبی» شدید باشد.
چطور «فرهنگِ همدلی» را جایگزین «بازیِ انفجار» در چهارشنبهسوری کنیم؟
بیایید با هم قرار بگذاریم امسال چهارشنبهسوری را به جای «میدان جنگ شهری» به «جشن اصالت و آرامش» تبدیل کنیم:
بازگشت به ریشهها:
چهارشنبهسوری دراصل جشنِ نور آتشهای کوچک خانوادگی، قاشقزنی و دورهمیهای صمیمی است، نه میدان مین! زیبایی این شب در گرمای آتش است نه در قدرت انفجار.
سکوت برای امنیت:
بیاییدبا هم عهد ببندیم که امسال خودمان واطرافیانمان از هیچ ماده محترقهی صداداری استفاده نکنیم. بگذاریم گوشهای شهر فقط برای شنیدن صدای صلح و آرامش باز باشد و راه برای نفوذ بدخواهان بسته بماند.
احترام به مدافعان امنیت و سلامت:
با برگزاری یک جشن بیخطر، بهترین هدیه را به کادر درمان و نیروهای امنیتی بدهیم که این روزها نیاز به آرامش وخدا قوت دارند.
در زمان جنگ، هر شهروند یک سرباز پدافند غیرعامل است. بیایید با رفتاری هوشمندانه، اجازه ندهیم سنتهای زیبایمان ابزاری برای ناامنی و اضطراب شود.
