هوشمندی ملت ایران و لزوم پاسداشت آن

 شوشان ـ شهاب زمانی :

جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در حالی ادامه دارد، که ایران در تنهایی ژئوپلیتیک، ولی قدرتمند خود، با جبهه ای متکثر از قدرت های سیاسی، اقتصادی، نظامی، اطلاعاتی، تکنولوژیکی و غیره، در حال نبردی سرنوشت ساز است.تجاوز نظامی به ایران در نهم اسفند و اقدام تروریستی و خلاف عرف و قوانین بین الملل، که منجر به شهادت رهبر جمهوری اسلامی و تعداد زیادی از مقامات، فرماندهان و مردم بی گناه گردید، منطقه و جهان را، به سمت یک بی ثباتی مزمن در حوزه های مختلف امنیتی، اقتصادی، انرژی و در نهایت تهدید جدی صلح و امنیت بین المللی سوق داد.
 
 اقدام جنگ افروزانه دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در میانه مذاکرات هیات های ایرانی و آمریکایی در ژنو، بار دیگر نیات و اهداف خیراخلاقی و مزورانه ای را پدیدار نمود،که واشینگتن و تلاویو، تحت پوشش ادعاهای غیرواقع و مختلف علیه برنامه صلح آمیز هسته ای ایران در نظر داشتند و طی چند دهه، با تبلیغات جهت دار، افکار عمومی جهان را، با روایت های مختلف و ایران هراسی کاذب به پیش برده اند، اهدافی که بی ارتباط با اهمیت استراتژیک منطقه خلیج فارس بعنوان «منطقه جنگ» در استراتژی امنیت ملی آمریکا، رقابت های چند وجهی قدرت های بزرگ در حوزه های مختلف، موقعیت ژئوپلیتیک و توانمندی های رو به گسترس ایران طی چند دهه گذشته و  همچنین سیاست مستقل ملی ایران در منطقه خاورمیانه و پیوسته به منافع ایالات متحده و حیاتی اسرائیل، نبوده است.
 
با این حال،عکس العمل بموقع نیروهای مسلح و حمایت هوشمندانه ملت ایران در مقابل تجاوز خارجی به تمامیت سرزمینی و تبعات پیش بینی شده و نشده آن ، همچون سدی محکم و نفوذناپذیر، خط بطلانی بر پیش بینی های غیرواقع بینانه دستگاههای اطلاعاتی خارجی و تمام کسانی بود، که درک روان شناختی درستی، از فهم و درک سیاسی غاطبه ملت ایران نداشتند؛ زیرا به درستی، افکار عمومی ایرانیان، سناریوها و تصاویر خون آلود و فاجعه آمیز مداخلات فاجعه آمیز خارجی در افغانستان، عراق، لیبی و سوریه را، که ناشی از اهداف سلطه جویانه قدرت های بزرگ و به بهانه های مختلف همراه بود، در آرشیو ذهنی خود دارند، موضوعی که اهداف پشت پرده و منفعت طلبانه ای را برای متجاوزین و در مقابل آن، سرزمین های سوخته، حاکمیت های چندپاره، خسارات گسترده و همچنین کشته ها و آوارگان بسیاری را در پی داشته است. 
 
در این بین، فارغ از عدم شناخت لازم از سوی دولت های متجاوز، از درک و فهم سیاسی ملت ایران در تحلیل واقع بینانه تحولات سرنوشت ساز و مسائل پیش روی کشور خود، در کنار حس عزتمندی، عشق به وطن، فرهنگ و تمدن ایرانی، که با آزادگی شیعی عجین و قوام گرفته، نیازمند پاسداشتی درخور توجه، جهت استمرار و تداوم پایداری، انسجام و تقویت امنیت ملی است. 
بدون شک، وجود قدرت سخت نیروهای مسلح در مقابله با قوای متجاوز، از اهمیت بسیاری برخوردار است، اما مهم تر از آن، که قوامبخش و تقویت کننده قوای نظامی هر کشوری است، پشتیبانی، حمایت و دلگرمی ملتی است که، می تواند فرزندان خود را در این مسیر، از جبهه داخلی  و عقبه خود مطمئن سازد و شکاف ها و گلایه های مختلف و ممکن را، در جهت استحکام جبهه داخلی، نادیده انگارد. 
 
بدون شک، اولویت دفاع سرزمینی و مقابله با تجاوز دشمن خارجی، موضوعی حیاتی است، که می بایست در راس همه سیاست های موجود کشور باشد و در ادامه آن و در جهت تداوم چنین امری، در چشم ‌انداز سیاسی و جامعه شناسانه، بازیابی و بهره گیری از همه نیروهای موثر و نادیده گرفته شده در حوزه های مختلف اجتماعی، مشارکت و انسجام مردمی را دوچندان و اعتماد عمومی و دلگرمی به آینده ای روشن تر را در پی خواهد داشت؛ تا جمهوری اسلامی نیز، همچون هرساختار و نظام سیاسی هوشمند، با تمرکز بر شاخص های منجر به رضایت عمومی، نتنها موجب استحکام بیشتر امنیت و انسجام ملی گردد، بلکه دشمنان خارجی را، در رسیدن به اهداف ترکیبی خود در جنگ تحمیلی و آینده این سرزمین، ناموفق نماید. 
 
اصلاح و بازسازی رویه های ناکارآمد و همچنین ترمیم شکاف های ناموجه، در کنار تقویت نظام ها و برنامه های منجر به رضایت عمومی، انسجام و وفاق ملی، می تواند پاسخگوی آرمان های انقلاب (استقلال و آزادی) و در مسیر اجرای اصول مختلف قانون اساسی باشد؛ چنین رویکرد هوشمندانه ای و استفاده بهینه از فضای قدرتمند فرهنگ ایرانی اسلامی، نتنها می تواند موجب بهره گیری از شاخص های کمتر استفاده شده و نادیده انگاشته شده از هویت ملی ایرانیان باشد، بلکه ایجاد سازوکارها و رویه های جدید، با بهره گیری از شخصیت های علمی، شناخته شده و ملی را لازم می شمارد، تا پاسداشت و پاسخی شایسته به فهم و شعور سیاسی ملت رشید ایران، در این بزنگاه تاریخی و به تصویر کشاندن آینده ای روشن تر، در مسیر توسعه همه جانبه و تمرکز بر مردم سالاری مبتنی بر اصول مصرح قانون اساسی باشد.