امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ محمدسعید بهوندی :
از یک طرف؛ صدها هزار نفر از مردم کشورمان متاسفانه قند خونشان از حدی که میبایست با بیماری فاصله داشته باشد، بالاتر است و لذا بسیاری از آنان دارای مشکلات عدیده بوده و مرتباً از این مطب به آن مطب و از این کلینیک به آن کلینیک در رفت و آمد و در این تنگی معیشت و پایین بودن حقوق و درآمد، هزینههای زیادی را نیز متحمل میشوند. از سوی دیگر؛ در این فرایند رو به ازدیاد تورم لجامگسیخته، قیمت شکر مرتباً بالاتر رفته و فروش، رونق و در نتیجه سوددهی شیرینیپزها و قنادیها را نیز پایین آورده است. حال با توجه به این ماجرای روشن و تماماً ضرر رسان، یک معما وجود دارد که امیدوارم آنرا پیدا کرده و کمک نموده تا هر چه سریعتر حل شود. دوباره تکرار میکنم:
۱_ مصرفِ زیادِ شکر شدیداً زیانآور
۲_ قند خونهای بالای صدها هزار نفر از مردم بیمار و در مرز خطر
۳_ هزینههای درمانِ سرسامآور
۴_ پایین آمدن فروش، رونق و سود شیرینیپزها و قنادیها
اما با این تفاصیل؛ شیرینیهایی که پخته میشوند، بحدی قندشان زیاد است که حال آدم بهم خورده و از مصرف پشیمان میشود. بنظر شما چرا چنین میکنند؟! آیا استفاده از شکر کمتر در شیرینیها برای سلامتی مفیدتر و حتی برای سوددهی موثرتر نیست؟! آیا شیرینیپزها دچار اشتباه محاسباتی بوده و خیال میکنند؛ مردم از خوردن قند زیاد لذت میبرند، پس آنگاه انجام مسئولیت اجتماعی و همچنین رعایت سلامتیشان چه میشود؟! چرا شیرینیپزها با مصرف کمتر شکر حداقل بفکر پایین آوردن هزینهها و سوددهی خودشان نیستند؟! بنظرتان این مسئله و مشکل با اینهمه ضرر کاملاً روشنی که دارد، یک معما نیست که دهها سالهاست ادامه دارد؟! آیا راهی برای حل شدنش هست؟! آیا وزارت بهداشت و درمان که مسئول اصلی و زیربنایی سلامتی آحاد مردم است، نسبت به وجود چنین مشکلی مطلع است و چنانچه پاسخ مثبت است، پس چرا اقدامات مقتضی را برای اصلاح آن بعمل نمیآورد؟! در پایان استدعا دارم؛ شما خوانندهی محترم نیز این مطلب مهم را در سطحی وسیع نشر داده تا اینکه شاید به رویت شیرینیپزها و متولیان وزارت بهداشت و درمان برسد و مردم نیز با خواندن آن از مصرف شیرینیهای لبریز از شکر و پرخطر جداً پرهیز نمایند.