هوچی گری ، فریبکاری و خودشیفتگی ترامپ

شوشان ـ بهداروند مرداسی :

در باره جنگ بسیار نوشته اند، از گذشته های دور گرفته ،تاکنون ،از شاعران،نویسندگان،تاریخ نویسان و فیلسوفان و روانشناسان و جامعه شناسان و همیشه همگی مشتاق بوده اند ،بدانند که چکسانی چه روایت هایی را درباره جنگ گفته اند..و بازخوانی های این جنگهای خانمانسوز در تاریخ ما قصه ی پر غصه ی در دل خود دارد..اما آنچه مسلم است اینکه ما هرگز آغاز گر جنگ نبودیم..جنگ اخیر را دو ابر قدرت خاورمیانه و جهان شروع کردند .هر چند که با ذات جنگ و جنگها مخالف بودیم اما بارها اعلام کردیم که اگر جنگی بر علیه ما آغاز شد.‌اتمام و پایانش را ما تعیین خواهیم کرد.و طی این دو جنگ متجاوزانه امروز بعد از ۵۰۰ سال ایران در جای واقعی خود قرار گرفته است.رفاه و توسعه و پیشرفت یک کشور رابطه ی مستقیمی با قدرت بازدارندگی و امنیت کلان دارد.و قدرت دفاعی و نظامی ما ،تمامی مولفه های تمامیت ارضی و امنیتی را حفظ میکند.بارها گفته ایم ،که توازون قدرت جلوی عربده کشی  و لشکر کشی های دشمن را میگیرد.تعریف ساده ی قدرت یعنی بازدارندگی یعنی جلوگیری از جنگ،چون توازون قدرت بازدارندگی ایجاد میکند.امروز نیروهای ما با کریدور و دالانی که در تنگه ایجاد کرده اند ،راه خروج و ورود کشتی های کشورهای متخاصم را بسته اند.این یعنی جغرافیا و تمدن ایران.اگر با غالب بعضی از مذاکرات با دشمن مخالفیم .به این دلیل است..که مذاکره با این دشمن که تمامی خطوط قرمز را رد کرده است‌و به هیچ منطق و اصول و معیار و ارزش های اخلاقی و انسانی پایبند نبوده و نیست.نوعی سازش و مماشات تلقی میشود..ما طی این ۴۷ سال هرگز برای رسیدن به خودکفایی به دشمن و عواملش تکیه نکردیم. او آغازگر جنگ بوده و همه میدانند که جنگ فرسایشی او را از داخل فرسوده و نابود میکند.امروز اروپا و امریکا با کمبود شدید انرژی خصوصا سوخت جت مواجه هستد.اینها شعار یا توهم نیست.‌بلکه واقعیت هایی ست..که امروز اتفاق افتاده است.حقیر اعتقاد دارم که بین برداشتن تحریم با مذاکره و حذف اثر تحریم ها فرسنگها فاصله است.این دو گزینه دو مقوله جدا از هم بشمار میرود..در مذاکره یکنوع مماشات و سازش با دشمن تلقی میشود.یعنی ته دلمان مذاکره باعث ایجاد خودکفایی ما میشود..و این ارتباط و تکیه کردن و برداشتن تحریم ها برای ما ایجاد خودکفایی میکند.اما انچه که طی این ۴۷ سال رقم خورد..استراتژی بلند مدت ما در برابر حذف اثر تحریم ها بود که امروز ما در جهان بعنوان قدرت چهارم شناخته میشویم..زیرا ثابت شد که شرایط تحریم برای کشور ما به لحاظ خودکفایی مفید بوده است.ایا کشورهایی که در همین ۵۰ سال اخیر خلع سلاح شدند امروز از یک توسعه و رفاه خوبی برخوردارند..ما اگر دفاعی را بدهیم..چه چیزی را باید از انها بستانیم.‌چه تفاوتی بین تحریم ها و جنگ بوده است.ما در کدام شرایط بهتر رشد و به خود کفایی داخلی رسیدیم.ما هرگز به طبل جنگ نمیکوبیم و با صدای طبل هرجنگی مخالفیم ..به یاد یکی از شاعران تاثیر گذار در دوران انقلاب و جنگ  مرحوم دکتر قیصر امین پور که در نوشته ای سروده بود  ...شهیدی که بر خاک میخفت....سر انگشت در خون می زد و می نوشت ..دو سه حرف بر سنگ...به امید پیروزی واقعی نه در جنگ که بر جنگ..بله ما با هر جنگ و تحریمی مخالفیم و همیشه بر علیه طبل جنگ کوبیده ایم اما...اما..چکسانی راه دیپلماسی را بستندد..چکسانی از برجام خارج شدند..چکسانی رهبران و دانشمندان و فرماندهان را ناجوانمردانه ترور و شهید کردند‌..چکسانی به مراکز هسته ای ما حمله کردند.چکسانی بر علیه ما عمل کردند چکسانی.جنگ را با ماشین ترور شروع کردند..و در میز مذاکره به ما هیچ چیزی را ندادند..امروز تنها قدرت دفاعی و نظامی  توازون جلوگیری از جنگ را میگیرد و میز مذاکره در توازون دفاعی مهم و ارزش پیدا میکند...و.یقینا رفاه و توسعه کشور در مولفه های قدرت بازدارندگی ما متبلور می شود.‌