امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ محمد شریفی :
بار دیگر مراتب تسلیت صمیمانه خود را به حضور یکایک دوستان و آندسته از اهالی قلم که با قلمی شیوا و بیانی سرشار از صداقت در رثای زندهیاد حاج ابراهیم عچرش بهزیبایی سخن گفتند، تقدیم میدارم.
با وجود سکون و کمرونقی فضای رسانهای و مجازی در این ایام، بهت و اندوه دوستداران آن فقید سعید، حضور پرشور و کمنظیر مردم در مراسم تشییع و ترحیم ایشان جلوهای از قدرشناسی و احترام عمومی به شخصیت والایش را رقم زد. از صمیم دل از همه عزیزانی که در این مجالس حضور یافتند و با دلسوزی و همدلی در کنار خانواده و دوستان آن بزرگوار بودند، نهایت قدردانی را دارم.
شادروان استاد ابراهیم عچرش با کارنامهای درخشان از مبارزات سیاسی دوران پیش از انقلاب و با نقشی مؤثر در جنگ هشتساله، نمونهای برجسته از یک انسان مؤمن، مستقل و فراجناحی بود؛ شخصیتی ایران دوست و عاشق وطن، اهل اندیشه و مطالعه، تحلیلگر و جریانشناس، سخنوری صریح و درعینحال فروتن، صبور، نکتهسنج و مجلسآرا. او مردی بود مهماننواز، باصفا و برخوردار از اخلاقی نیکو که مهرش در دل همنشینانش ریشه دوانده بود.
بهعنوان یکی از دوستان نزدیک ایشان که افتخار دو دهه دوستی صمیمانه با آن انسان شریف را داشتهام، اکنون در فراقش داغی جانکاه بر دل دارم. فقدانش برایم سنگین و باورنکردنی است. امید دارم پس از بازیابی آرامشی نسبی، بتوانم گوشهای از ابعاد فکری، شخصیتی و اخلاقی ایشان را به زبان قلم بازگو کنم.....
با دریغ و درد