امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ صالح محمدیان :
در بحبوحه تنشهای اخیر و در مواجهه با حملات صورت گرفته به مجتمعهای صنعتی ایران، شاهد یک پاسخ نظامی محدود از سوی نیروهای مسلح کشورمان بودیم. اما چرا این پاسخ، با وجود تواناییهای دفاعی ایران، محدود به حمله به دو مجتمع صنعتی در بحرین بود و نه یک پاسخ تمامعیار به تأسیسات صنعتی آمریکا؟
اولاً، اولویت اصلی در شب گذشته، همانطور که در متن نیز اشاره شده، بر خنثیسازی تهدیدات مستقیم و جلوگیری از تقویت بنیه نظامی دشمن در منطقه متمرکز بود. در شرایطی که دشمنان برنامه حمله زمینی به ایران را در سر میپرورانند، تمرکز بر قطع خطوط تدارکاتی و جلوگیری از استقرار نیروهای مهاجم، یک اولویت حیاتی محسوب میشود.
هدف قرار دادن شناورهای رزمی آمریکا در بندر "الشیوخ" و وارد کردن تلفات به نیروهای دشمن، گامی مؤثر در جهت بر هم زدن طرحهای احتمالی آنان و نشان دادن اقتدار دفاعی کشور بوده است.
این اقدام، پیامی روشن به دشمنان است که هرگونه تجاوز، با پاسخی کوبنده و مؤثر روبرو خواهد شد، اما این پاسخ، در چارچوب استراتژی کلان دفاعی کشور و با در نظر گرفتن اولویتهای امنیتی تعریف خواهد شد.
ثانیاً، زمانبندی پاسخ، نکتهای کلیدی در این استراتژی هوشمندانه است. افزایش تنش توسط ترامپ در تعطیلات آخر هفته و با هدف جلوگیری از جهش قیمت نفت، نشان از محاسبهگری اقتصادی در اقدامات او دارد.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران با درک این موضوع، زمان پاسخ خود را به بامداد دوشنبه، همزمان با بازگشایی بازارهای جهانی، موکول کرده است. این اقدام نه تنها نشاندهنده اشراف اطلاعاتی و تحلیلی ایران بر تحولات منطقهای و جهانی است، بلکه نشان میدهد که پاسخ ایران تنها یک واکنش نظامی صرف نیست، بلکه با در نظر گرفتن ابعاد اقتصادی و دیپلماتیک نیز صورت میگیرد.
این رویکرد، ضمن حفظ صلابت و اقتدار، از ایجاد تنشهای غیرضروری و مخرب در بازارهای جهانی جلوگیری میکند و ضمن وارد کردن ضربه به دشمن، خسارات احتمالی به اقتصاد جهانی و در نهایت به خود را نیز به حداقل میرساند.
در نهایت، این اقدام نشاندهنده بلوغ راهبردی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تهدیدات پیچیده است.
ایران با هوشمندی، گزینههای متعدد را ارزیابی کرده و پاسخی را انتخاب کرده که ضمن نمایش اقتدار، ضمن حفظ منافع ملی، از افتادن در دام تنشهای کنترلنشده جلوگیری میکند.
این استراتژی، اعتماد به نفس و توانایی ایران در مدیریت بحرانها را به نمایش میگذارد و نشان میدهد که در پس هر اقدام نظامی، تفکری عمیق و اندیشهای استراتژیک نهفته است که فراتر از یک پاسخ صرفاً احساسی یا واکنشی عمل میکند.
تحلیل این اقدام، نشان از هوشمندی و درایت استراتژیک جمهوری اسلامی ایران در بزنگاههای حساس دارد.