اهرم های فشار ایران برای پایان جنگ، بمراتب موثرترند تا ترفندهای های کثیف نتانیاهو به جهت گسترش جنگ

شوشان ـ عبدالرحمن نیک سرشت :

برخوردی از تکنولوژی های رعب انگیز ترور و همچنین وادار سازی رهبران سیاسی کشورهای دیگر از طریق باج خوری و حق سکوت بگیری به سبک جزیره ی اپسین توسط موساد، می تواند تا یک جاهایی برد عملیاتی داشته باشد و لذا، بعد از آن که این ترفندها بسیار هزینه ساز و خسارت آفرین شدند بدون تردید، دیگر کارآیی و اثربخشی خود را از دست می دهند.
به هرحال همانطوری که در خبرها داشتیم رئیس سابق میز ایران در سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل گفته بود:
🔻این که ترامپ، به رغم مخالفت صریح نتانیاهو، با ایران مذاکره می‌کند، نکته‌ای قطعی است.
🔻تا زمانی که رئیس‌جمهور آمریکا باور دارد که توافق قابل دستیابی است، اصلا با نخست‌وزیر اسرائیل همسو نیست
🔻از دیدگاه نتانیاهو، تقریباً هر توافقی با ایران خطرناک تلقی می‌شود، زیرا آزادی عمل تل‌آویو را محدود خواهد کرد .
البته، ‌در همین راستا، رئیس سابق سازمان جاسوسی MI6 بریتانیا، از این منظر که ترامپ مجبور به دور شدن از جنگ و رسیدن به توافق با ایران است ضرورت موضوع را نشان می دهد.
 وی چنین می گوید: واقعیت امر این است که آمریکا ابعاد این مأموریت را دست‌کم گرفت و به‌نظر من، حدود دو هفته پیش ابتکار عمل‌ را عملاً به ایران واگذار کرد. در عمل، حکومت ایران بسیار مقاوم‌تر از چیزی ظاهر شد که فکر می‌کنم هر کسی انتظارش را داشت. آنها در واقع از همان ژوئن گذشته چند تصمیم درست گرفتند؛ از جمله پراکنده‌سازی توانمندی‌های نظامی و واگذاری اختیار استفاده از آن سلاح‌ها به سطوح مختلف، که این موضوع به آنها در برابر این کارزار هوایی فوق‌العاده قدرتمند، تاب‌آوری بیشتری داده است.
ایران همچنین وارد چیزی شد که از نظر فنی به آن «تشدید افقی» (horizontal escalation) می‌گویند؛ یعنی شلیک موشک به هر کسی که در برد قرار دارد. راستش آن زمان ، فکر می‌کردم این کار دیوانگی است، اما در عمل، این روش بسیار مؤثری برای تحمیل هزینه و ایجاد بازدارندگی علیه آمریکا بوده است
بعد هم آنها اهمیت «جنگ انرژی» را درک کردند و تنگه‌ها را در وضعیت تهدید نگه داشتند و درگیری را عملاً جهانی کردند؛ نه فقط بین‌المللی، بلکه جهانی. به این ترتیب، نوعی اهرم فشار به دست آوردند
بنابراین، آنها با وجود داشتن دست ضعیف، بازی را نسبتاً خوب مدیریت کردند و در عین حال، نکته دوم من این است که دونالد ترامپ حرف‌هایی زد که چیزی را برای آنها تأیید کرد که از قبل هم می‌دانستند: اینکه از نگاه خودشان، در یک «جنگ تمدنی» یا جنگی برای بقا قرار دارند و از این منظر، فکر می‌کنم این مسئله به ایران قدرت ماندگاری بیشتری نسبت به همتایان آمریکایی و قطعاً اسرائیلی شان داده است و آنها حالا این را می‌دانند و به‌نظر من، همین مسئله اکنون دست برتر را به آنها داده است.