نابودی اسرائیل قابل مذاکره نیست

شوشان ـ صالح محمدیان :

فراتر از تهدید؛ وعده‌ای از جنس قطعیت
نابودی اسرائیل نه یک تهدید تاکتیکی، که یک وعده تکوینی است. تهدید، در چارچوب معادلات قدرت و بر سر میز مذاکره خرید و فروش می‌شود، اما وعده الهی از جنس سنت است و سنت، قانون تغییرناپذیر خداست. درست مانند طلوع خورشید که با هیچ مهندسی انسانی قابل چانه‌زنی نیست. این وهمی خام است که کاخ سفید تصور کند با تعلیق تحریم یا چک‌وچانه بر سر سانتریفیوژها می‌تواند طلوع یک وعده محتوم الهی را به تأخیر اندازد. مگر می‌شود با منطق مادی، جلوِ «کُن فَیَکُون» را سد کرد؟ این گزاره صرفاً یک باور دینی نیست، یک تحلیل عمیق سیاسی است: آمریکا بر سر «پیچ و مهره‌های فردو» گیر افتاده، در حالی که صورت‌مسئله، ظهور یک اراده فراتاریخی است.

۲۵ سال؛ ترجمان وحی در کلام رهبری
سیدعلی خامنه‌ای، رهبر انقلاب، سال‌ها پیش با صراحتی فراتر از ادبیات سیاسی مرسوم، وعده دادند: «اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید.» این جمله، پیش‌بینی یک استراتژیست نیست؛ ترجمان وحیانی آیه «لِیُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِیراً» است؛ تفسیر زنده ویرانی قطعی یک تمدن دروغین. قصه این رژیم، برخلاف هیبت سخت‌افزاری‌اش، قصه همان «خانه عنکبوت» است که قرآن کریم وعده داده. ظاهرش لایه‌های تو در توی فولاد و بمب اتم و لابی‌های مالی است، اما سست‌تر از آن است که در برابر طوفان حق تاب بیاورد. «إِنَّ أَوْهَنَ الْبُیُوتِ لَبَیْتُ الْعَنْکَبُوتِ». طوفان الاقصی نه یک عملیات نظامی صرف، که وزش یک باد الهی بود که این تارهای سست را یکی‌یکی از هم گسست و افسانه شکست‌ناپذیری گنبد آهنین را در برابر دیدگان جهانیان به سخره گرفت.

طوفان الاقصی؛ بادی که خانه عنکبوت را برچید
نکته درخشان در کلام رهبری، تعبیر «سیلی» نبود، تبیین «تمام شدن کار» بود. رژیم صهیونیستی دچار «تَتْبِیر» شده است؛ درهم‌کوبیدنی که صرفاً با کلاهک هسته‌ای محقق نمی‌شود، بلکه گاه یک بادگیر ساده کافی است تا خانه عنکبوت را با خاک یکسان کند. غرب اما در توهمی ژئوپلیتیک، ریشه این فروپاشی را در غنی‌سازی ۶۰ درصد و موشک‌های نقطه‌زن جست‌وجو می‌کند. دروغی راهبردی که صورت‌مسئله را وارونه جلوه می‌دهد. مشکل اصلی دشمن، سانتریفیوژهای نطنز نیست؛ مشکل، «ایمان» است. همان عنصر نامرئی و غیرقابل مهندسی که نه بشکه‌های باروت توان نابودی‌اش را دارند و نه میز مذاکره ظرفیت معامله‌اش را. ایمانی که جوان فلسطینی را به میدان نبرد می‌کشاند، مادر شهید را کوه صبر می‌کند و میلیون‌ها انسان را در روز قدس به خروش می‌آورد، در هیچ پدافندی قابل رهگیری نیست.

سلاحی که تحریم نمی‌پذیرد؛ ایمان
این همان منطق «وعده صادق» است که فرماندهی‌اش از آنِ خداست و سربازانش مستضعفانی که وراثت زمین به آنان وعده داده شده. خداوند، وعده‌اش را از مسیر «بندگان جان فدا» و دست‌های مردم محقق می‌کند، نه با بمب اتم و لشکر مسلح. امام خمینی(ره) از موضع «وعده‌شناسی» فرمودند اسرائیل غده سرطانی است که باید از صحنه روزگار محو شود. رهبر معظم انقلاب نیز این منطق را در ادبیات سیاسی امروز به «رژیم رو به زوال» تعبیر کردند. زوالی که نشانه‌هایش از شکاف‌های درون کنِست و خیابان‌های تل‌آویو پیداست و پشت این غده، شیطان بزرگ ایستاده که هر دو به یک سرنوشت محتوم گرفتارند.

غده سرطانی در محاصره؛ آغاز فروپاشی از درون
و اما سیلی سخت‌تر لزوماً از جنس موشک و راکت نیست؛ سیلی اصلی، همین فروپاشی تدریجی و انزوای جهانی است. وقتی دانشجویان آمریکایی پرچم فلسطین را بر دوش می‌کشند، یک سانتیمتر از این غده آب می‌رود و آن‌گاه که دادگاه لاهه، اسرائیل را به جنایت جنگی محکوم می‌کند، یک تار دیگر از خانه عنکبوت می‌گسلد. دشمن نه از بمبی که خود انبار کرده، که از «بیداری» می‌هراسد؛ بیداری را نمی‌توان در انبار مهمات محصور کرد. این نفرت جهانی، خود بمبی است که نه سانتریفیوژ می‌خواهد نه اورانیوم غنی‌شده.

انزوای جهانی؛ بمبی بی‌صدا اما ویرانگر
پس این وعده، وعده موشکی نیست؛ ندای «الله اکبر» است که از حنجره مستضعفان عالم برمی‌خیزد. اسرائیل نابود شدنی است، نه صرفاً به خاطر قدرت حماس یا حزب‌الله، که به حکم سنت تغییرناپذیر «إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً». باطل، خودبه‌خود واجد نابودی است؛ درست مثل برفی که زیر آفتاب حقیقت آب می‌شود، حتی اگر تمام فریزرهای جهان را نیز برای بقایش به خدمت بگیرند. این، ترجمان زنده «خون بر شمشیر پیروز است» و طلیعه وراثت صالحان و مستضعفان بر زمین است؛ وعده‌ای که با هر گسست در تارهای خانه عنکبوت، یک گام به تحقق نزدیک‌تر می‌شود.

باطل محکوم به زوال؛ این وعده خداست