دفاع شخصی باید به یک فرهنگ عمومی تبدیل شود

این استاژ صرفاً یک دوره آموزشی نبود، بلکه فرصتی برای هم‌اندیشی، تبادل تجربه و ترسیم مسیر آینده دفاع شخصی و کیوکوشین ساباکی در کشور محسوب می‌شد. حضور استاد حجت نظر بیگی از بندر امام، استاد نسترن ریحانی از دزفول و بنده از اهواز نشان داد که خوزستان همچنان یکی از استان‌های فعال و اثرگذار در این حوزه است.

هر دوره ملی فرصتی برای انتقال دانش روز به استان‌هاست. مربیانی که در چنین رویدادهایی حضور پیدا می‌کنند، در واقع سفیران آموزشی استان خود هستند و وظیفه دارند آنچه را آموخته‌اند به هنرجویان، مربیان و داوران منتقل کنند. این چرخه آموزش و انتقال تجربه، ضامن پیشرفت هر رشته ورزشی است.

برای من مدیریت ورزشی تنها یک عنوان نیست، بلکه مسئولیتی اجتماعی است. سال‌ها در جایگاه ورزشکار، مربی و داور فعالیت کرده‌ام و امروز تلاش می‌کنم تجربیات آن دوران را در حوزه مدیریت به کار بگیرم. ریاست کمیته بانوان شین دفاع شخصی اهواز فرصتی فراهم کرده تا بتوانیم به شکل هدفمندتری برای توسعه این رشته برنامه‌ریزی کنیم. باور دارم که رشد واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که میان آموزش، استعدادیابی، قهرمانی و مدیریت پیوند برقرار شود.

ورزش قهرمانی به انسان می‌آموزد که موفقیت حاصل صبر، نظم و استمرار است. هر مدال، هر عنوان و هر موفقیت تنها نتیجه چند دقیقه رقابت نیست؛ بلکه حاصل سال‌ها تمرین، سختی و پشتکار است. تجربه حضور در رقابت‌های مختلف به من آموخت که پشت هر قهرمان، یک نظام آموزشی صحیح، یک مربی دلسوز و یک برنامه‌ریزی بلندمدت قرار دارد. به همین دلیل امروز در کنار توجه به قهرمانی، بر آموزش و تربیت نیروی انسانی نیز تأکید ویژه‌ای دارم.

کاملاً موافقم. دفاع شخصی امروز دیگر فقط مجموعه‌ای از فنون رزمی نیست. ما در این رشته درباره اعتماد به نفس، مدیریت بحران، کنترل هیجان، تصمیم‌گیری سریع و حفظ امنیت فردی صحبت می‌کنیم.در واقع دفاع شخصی یک مهارت زندگی است. فردی که آموزش صحیح دفاع شخصی را فرا می‌گیرد، تنها تکنیک‌های فیزیکی را یاد نمی‌گیرد؛ بلکه می‌آموزد چگونه در شرایط دشوار آرامش خود را حفظ کند و بهترین تصمیم را بگیرد.

به نظر شما مهم‌ترین چالش پیش روی توسعه دفاع شخصی در کشور چیست؟

به اعتقاد من مهم‌ترین چالش، کمبود آگاهی عمومی نسبت به ماهیت واقعی این رشته است.هنوز بسیاری از افراد تصور می‌کنند دفاع شخصی صرفاً برای ورزشکاران حرفه‌ای یا رزمی‌کاران مناسب است، در حالی که این رشته می‌تواند برای همه اقشار جامعه مفید باشد؛ از دانش‌آموزان و دانشجویان گرفته تا بانوان خانه‌دار و کارمندان. اگر بتوانیم این نگاه را اصلاح کنیم، مسیر توسعه این رشته بسیار هموارتر خواهد شد.

نقش بانوان را در آینده دفاع شخصی کشور چگونه ارزیابی می‌کنید؟

بانوان امروز یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های ورزش کشور هستند. خوشبختانه در سال‌های اخیر شاهد حضور گسترده‌تر بانوان در عرصه‌های مختلف ورزشی بوده‌ایم.در حوزه دفاع شخصی نیز بانوان نه تنها به عنوان هنرجو و ورزشکار، بلکه به عنوان مربی، داور و مدیر ورزشی توانسته‌اند نقش‌آفرینی کنند. من معتقدم آینده این رشته بدون حضور فعال بانوان قابل تصور نیست.

شما سال‌ها در حوزه آموزش بانوان فعالیت داشته‌اید. مهم‌ترین نیاز نسل جدید ورزشکاران چیست؟

نسل جدید بیش از هر چیز به آموزش علمی نیاز دارد. دیگر نمی‌توان تنها بر تجربه‌های سنتی تکیه کرد.امروزه مباحثی مانند روان‌شناسی ورزشی، علوم تمرین، تغذیه، مدیریت استرس و مهارت‌های ارتباطی بخشی از فرآیند آموزشی محسوب می‌شوند. مربیان نیز باید همگام با این تحولات حرکت کنند.

استاژهای تخصصی مانند دوره همدان چه نقشی در ارتقای کیفیت آموزش دارند؟

این دوره‌ها ستون فقرات توسعه علمی رشته هستند.در استاژهای تخصصی، مربیان و داوران با آخرین استانداردهای آموزشی آشنا می‌شوند، تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارند و از دیدگاه‌های مختلف بهره‌مند می‌شوند.به اعتقاد من هرچه تعداد این دوره‌ها بیشتر باشد، کیفیت آموزش در سراسر کشور نیز ارتقا پیدا خواهد کرد.

خوزستان ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطب‌های اصلی دفاع شخصی کشور را دارد.ما از نظر منابع انسانی، مربیان توانمند، استعدادهای جوان و علاقه‌مندان این رشته در وضعیت بسیار خوبی قرار داریم. آنچه نیاز داریم، برنامه‌ریزی منسجم، حمایت بیشتر و توسعه زیرساخت‌های آموزشی است.

نخست، توسعه آموزش‌های تخصصی و تربیت مربیان توانمند.دوم، گسترش آموزش دفاع شخصی در مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز عمومی.سوم، تقویت جایگاه بانوان در حوزه مدیریت، آموزش و تصمیم‌سازی ورزش‌های رزمی.

به عنوان سخن پایانی، چه پیامی برای بانوان و جوانان علاقه‌مند به این رشته دارید؟

به همه علاقه‌مندان توصیه می‌کنم ورزش را تنها وسیله‌ای برای کسب مدال نبینند.ورزش می‌تواند شخصیت انسان را بسازد، اعتماد به نفس او را افزایش دهد و مسیر زندگی‌اش را تغییر دهد. دفاع شخصی نیز در کنار جنبه‌های فنی و ورزشی، ابزاری برای توانمندسازی فردی و اجتماعی است.من به آینده این رشته بسیار امیدوارم و معتقدم با تلاش مربیان، ورزشکاران و مدیران دلسوز، دفاع شخصی می‌تواند به جایگاهی برسد که نه تنها یک رشته ورزشی، بلکه بخشی از فرهنگ عمومی جامعه باشد.