درد دل هنرمندان خوزستانی با رییس جمهور

شوشان - سید صادق فاضلی: ساعاتی پیش دکتر روحانی رییس جمهوری محترم با نخبگان استان خوزستان دیدار و گفتگو کردند ، قرعه به نام بنده افتاد و از روی درد و احساس وظیفه ، به نمایندگی از جامعه ی هنرمندان خوزستان مطالبی را بیان کردم ، متن کامل عرایض بنده به شرح ذیل بود . جا دارد از استاد کیوان لطفی عزیز که مجری مراسم بود و الحق سنگ تمام گذاشت تشکر کنم .

به نام خدای خالق و خلاق و هنرمند

در قفلِ در کليدی چرخيد لب با نقطه امیدی خندید

نمی دانم از جان بخندم یا به کلید تدبیر و امید !؟

عالیجناب ،

مجال اندک و گله مندان تک تک ، همه دارند امید کمک ، پس به ناچار ، بی نقش و نگار و بی شعار ، میفشاریم دستت را ، نازِ شستت را ، و میشماریم نمی از بسیار که داریم انتظار از روحیه ی روحانی که بخوانی و بدانی یا بتوانی که بچرخانی و بگردانی به کلیدی به امیدی دلِ این قومِ هنرمندِ هدفمندِ هوشمندِ دردمند را و شاد بگردانی !

جناب روحانی ،

سرزمین دفاع مقدس ، عزت نفس دارد ، مردمِ سلیم النفس دارد ، اماکن مقدس دارد ، نفت و پول برای هرکس دارد ، موزه ی دفاع مقدس ندارد !

خاک طلایی داریم ، نخله و خرمایی داریم ، بیت العلمایی داریم ، سرای فضلایی داریم امید به چون شمایی داریم ، حتی صدا و سیما یی داریم ، شهرک سینما یی نداریم !

خوزستان گنج قارون برای خوردن دارد ، آب کارون برای بردن دارد ، فشار خون برای مردن دارد ، کمی قانون برای گیتار و مزقون و نی هنبون ندارد .

بخشیدن نفت و فولاد حلال است ، شیشه ، کراک و اعتیاد حلال است ؟ بابا موسیقی در برج میلاد حلال است ، در تالار آفتاب حتی در اعیاد و جشن میلاد محال است ! و بیچاره هنرمند ما لالِ لال است !

گفتید زمان جنگ است تحمل بکنید ، تحمل کردیم . گفتید گرانی محصول جنگ است تحمل بکنید ، تحمل کردیم . گفتید ریزگرد و غبار بی رنگ است تحمل بکنید ، تحمل کردیم . گفتید باران اسیدی چه قشنگ است تحمل بکنید ، تحمل کردیم ، می گوئیم هنر و موسیقی اصل لاینفکِ فرهنگ است ، خو شما هم تحمل بکنید !!

راستی دکتر ، خانه ی هنرمندان چه می شود ؟ پیر شدیم سرای سالمندان می شود !؟ در دولتِ پیش آهنگش را زدند ، سی ماه پیش کلنگش را زدند ، دکتر ، دریغا که هنرمندانِ اینجا خانه ای ندارند !

راهیان نور با کبکبه و شور از راه دور به سرزمین نور می آیند . اما چه ببینند ؟ گل و بلبل و غنچه ببینند ؟ سمبوسه فلافل و کلوچه ببینند ؟ آنهمه ترکش و تیر و فشنگ چه شد ؟ نمادِ ماندگارِ این فرهنگ چه شد ؟ بر دیوارها آثار جنگ چه شد ؟ الحمدلله دکتر دیوارها شیک شد و رنگِ جنگ پرید ، خود ببینید و بپرسید و بشتابید به بازدید !

یادواره و آمفی تئاتری داشت این زمین ، جشنواره ی تئاتری داشت ایران زمین ، آغشته به فرهنگ و ادب ، مُعرِفِ اصل و نسب ، شاهنامه ی فردوسی به لب ، رونق و شوری داد به تاریخ وطن شعر کهن آداب و سنن ، حال اگر شبهه و تقصیر در این امر خطیر از کس و ناکس بزند سر زبشر ، حیف نیست ببّریم سر از ریشه به تیشه و ببندیم درِ فرهنگ و هنر را !؟ تو که تدبیر داری ، یک دل شیر داری ، نیت تغییر داری، به کلیدی بگشا ، غصه ها را بزدا تا بتوانیم برانیم و بخوانیم و بمانیم و بدانیم که ایران به هنر نام و نشانی ابدی دارد .

استاد ، کودک ما آموزه می خواهد ، آفرینش های امروزه می خواهد ، استاد ! سرزمین ما موزه می خواهد . . .

شعر و نمایش و آهنگ حرفش را نزن ، فیلم و گرافیک و عکس رنگانگ حرفش را نزن ، سردار ، اصلا نسل بعد از جنگ حرفش را نزن ، قصه و داستان و رمان جنگ هم حرفش را نزن ، چیزی گفتی دکتر ؟ مدیریت والای فرهنگ ؟ خودمانیم ، حرفش را نزن ، زبانم لال نه از دم دمادم ، نه ، بیش و کم ، نم نم سر به تقسیم میز و دفتر دارند ، رویای مقام و منصبِ بهتر دارند ، نمی دانم ، شاید بیچاره ها قصد خدمتِ بیشتر دارند ، حاشا ، حاشا که اگر نیم نگاهی به این مرده هنر دارند !

 آه ، به پایان برم این دفترِ پر نال و شوم لال ، به آداب و روال ، در نقطه ی فینالِ مقال بگویم که امّیدِ اکید بر اهل کلید بستیم و نشستیم تا که با تیم جدید جاوید شوید . چه این قشر هنرمند ، بسته کمربند تا ز سر مهر و وفا یاریگر تدبیرگرِ امید و وفا باشد و تا سرمنزل مقصود همراه تو باشند مرد روشن فرزند وطن نیک سخن خوب دهن عالم هر فن ( و محض قافیه ) دکتر حسن !! – یا علی

 از طرف هنرمندان استان خوزستان

سید صادق فاضلی