تامین آب شرب با حفر تونل های غول پیکر و نابود کننده زمین!!

و اما در گزارش مذکور، بخش قابل توجه مسئولین آبفا اهواز این که استاندار استان کویری اصفهان اظهار داشته اند خطر سهمیه بندی در توزیع آب شرب برطرف شده است. این درحالی است که متاسفانه در اهواز، کلانشهری که رودخانه دائمی و بزرگ کارون از میان آن می گذرد، مدت هاست که سهمیه بندی اعلام نشده ای در اهواز اجرا شده است به طوری که در صورت عدم استفاده از مخزن در منازل مسکونی، برخی روزها قطعی آب به هشت ساعت هم می رسد. آیا این مسئله درد نیست؟ و دریغ از یک فریاد رسانه ای از این معضل کیفی و کمی آب شرب! و نیز باید عدم بهره مندی تعداد زیادی از روستاهای حاشیه کارون و کرخه از آب شرب بهداشتی و غیربهداشتی  را نیز به این درد اضافه کرد. نگارنده به دلیل نوع کارم در یک مقطع زمانی با زنان و مردانی در کناره های کارون و کرخه برخورد کرده ام که برای تامین آب شرب، بشکه به سر، چند کیلومتر را پیاده طی می کردند.

شمار زیادی از فعالان منابع آب، محیط زیست و سیاسی-اجتماعی استان از مدت ها پیش نسبت به تشکیل کارگروه و یا هر کمیته ای جهت بررسی موضوع انتقال آب از سرشاخه های کارون و پیامدهای آن مطلب نوشته و در حضور استاندار محترم خوزستان جناب آقای مقتدایی و سرکار خانم ابتکار ریاست محترم سازمان محیط زیست کشور پیشنهاد تشکیل کارگروهی ویژه را مطرح کرده اند چرا که، این مسئله فقط به شکلی منسجم و ساختاری متشکل از افراد صاحب نظر و دلسوز، قابل بررسی و پیگیری می باشد (البته افرادی که با نگاه مطالعاتی به یقین رسیده اند منابع آبی کارون برای اقلیم گرم و خشک خوزستان آن چنان حیاتی است که باید به حفظ کمی و کیفی و توسعه آن پرداخته شود). اما متاسفانه علیرغم واکنش های گوناگون و پراکنده استاندار محترم و نمایندگان و برخی مسئولین، به دلایل گوناگون و مبهم این مهم انجام نشده و جناب زرگرپور استاندار محترم اصفهان پیش دستی فرموده و تشکیل شورا و طرح احیای زاینده رود را به تصویب شورای عالی آب کشور رسانده و مجدانه در پی منافع کنونی و آتی استان تحت مدیریت خویش می باشند.

واضح است که مسئولان اصفهان به هر ترتیبی به دنبال توجيه پذير بودن طرح های انتقال بدون توجه به پیامدها می باشند در حالی كه بزرگی پروژه تونل بهشت آباد چند برابر تونل های یک، دو و سوم كوهرنگ بوده و مشكلات زیست محیطی و زمين شناسي آن به مراتب بيشتر می باشد. و بر خلاف وعده های داده شده و ذهنيت ايجاد شده، برای مردم استان اصفهان، اين طرح چه در کوتاه مدت و چه بلندمدت، كوچكترين مشكلي از كم آبي زاينده رود حل نخواهد كرد. با این اوصاف مسئولان مملکت بهتر است نسبت به اجراي اين طرح به نظرات مجامع علمي و قانوني كشور توجه کنند.

اکنون انتظار مردم از دست اندرکاران استان خوزستان به ویژه مدیریت استانداری و مدیران بخش منابع آب و نمایندگان شهرها، اين است كه با همدلي و هماهنگی با مراجع علمی و قانونی در مقابل اين طرح های خانمان برانداز ایستادگی کرده و با استفاده از مستندات  غیرقابل انکار، پرده از طرح مسئولان و نمايندگان استان اصفهان در توجيه نمودن انتقال آب به اسم تامین آب شرب بردارند. انجمن صنفی مهندسان صنعت آب خوزستان نیز در راستای وظایف و مسئولیت های منابع آبی خود با قاطعیت نسبت به ادامه طرح های انتقال آب هشدار داده و آماده ارائه مستندات عدم نیاز شهرهای مدعی به تامین آب شرب از طریق انتقال آب سرشاخه های کارون به مراجع ذیصلاح و دلسوزان منافع و امنیت ملی می باشد. از دولت تدبیر و امید نیز انتظار می رود همان گونه که در ابتدای کار خود کارگروه نجات دریاچه ارومیه را تشکیل داد. گروهی را از سوی دولت مامور رسیدگی مسئله طرح های انتقال آب از سرشاخه های کارون کند تا با درنظرگرفتن همه جوانب و لحاظ حقوق همه ذی نفعان حوضه آبریز کارون تصمیم گیری کند.