روح کویر در جلگه

شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت:

رد کردن مقتدایی، مثل تسویه حساب با یک کارگر روز مزد بود و این یک توهین آشکار از سوی مرکز نشینان نسبت  به مردم و بالاخص کارگزاران بومی بود همان بلایی که احمدی نژاد، بر سر حیات مقدم  آورد و او را بنا به دلایل خودش تحقیر آمیز کنار گذاشت و نیز اهمیتی به نظر دیگران نگذاشت ، متاسفانه این دفعه هم می بینیم رییس‌جمهور روحانی، شخص مقتدایی را بنا به دلایل خودش ، تحقیر آمیز کنار می گذارد ، بدون آن که به عواقب آن توجه کند !

به درست یا غلط بودن دلایل عزل اصلا کاری نداریم ، بلکه به نوع رفتاری آن عمل ،  منتقد هستیم که اکنون تبدیل به یک باوری غلط  و یک رسم نا خوشایند شده است ،  حالا در این موقعیت  عده ای کمپین راه اندازی می کنند و می خواهند آب رفته را دوباره به جوی بازگردانند و شعار   بازگشت مقتدایی را سر می دهند که این خود نوشدارو بعد از مرگ سهراب است ، آنچه براستی مایه ی  افسوس ، و فقدان آن مشهود است اعتراض مدنی بزرگان خوزستان  نسبت به نحو ه ی این عزل جریحه دار است  ، شاید اگر اصلاح طلبان در خوزستان اکثریت کرسی های مجلس را می گرفتند هرگز مقتدایی عزل نمی گشت.

خیلی ساده اندیشی است  که اگر  فکر کنیم ،  مقتدایی تنها کسی است در جمع  اصلاح طلبان ، که مخالف دمیدن روح کویری در کالبد بی جان جلگه ی خوزستان است که بی محابا در بازی انتخاباتی  لیست امید و شورای ۵۰ نفره ی آن  اخلال نمود ،   بلکه خود دیدیم در ایذه ، رامهرمز ، بهبهان ، آبادان و خرمشهر بسیاربودند  چون استاندار معزول ، که خود انگیخته عمل نمودند و سر از فرمان حزبی برتافتند !!

والسلام