عماد، بی ادعا و قابل اعتماد

شوشان - عادل عکرش

هنوز یادمان نرفته که علی عماد، با مطرح شدن نام دکتر روحانی در انتخابات سال 92، در کنار آقای جادری (استاندار فعلی هرمزگان) علی رغم جو سنگین سیاسی آن روزها، بعنوان قائم مقام ستاد دکتر روحانی در استان خوزستان، با شهامت و صلابت وارد عرصه شد، ایستاد و اجماعی عقلانی در جریان اصلاح طلبان استان شکل گرفت که در این راه کاریزمای خاص و روحیه تعاملی این مرد قدیمی عرصه سیاست استان نقشی انکار نشدنی داشت.

هنوز یادمان نرفته که پس از رای گیری اعضای ستاد دکتر روحانی در استان خوزستان، پس از جادری و قبل از مقتدایی بعنوان گزینه دوم استاندار شدن مطرح شد و در نهایت تنهایی کسی که استاندار نشد عماد بود و این بخاطر بی ادعایی و مطالبه گر نبودن این مرد آرام بود.

 علی عماد، در خلال فرمانداری در شهرستان های دشت آزادگان، اندیمشک و ماهشهر، مسئولیت ستاد بازسازی آبادان و خرمشهر و همچنین مدیرکلی بازرسی و حسابرسی در سازمان آب و برق، تجارب ارزنده ای در عرصه خدمت، شناخت فرهنگها و اقوام و همچنین آگاهی از ظرفیت های مختلف استان اندوخته و این میتواند مهمترین فاکتور در موفقیت این سیاستمدار اصلاح طلب، باتجربه و پاکدست در عرصه استانداری باشد.

 او هیچگاه پایتخت نشین نبوده و همواره با سکونت در شهرستانهای مختلف استان، طعم محرومیت مردم سمتدیده استان را چشیده و دوشادوش آنها زندگی کرده است. عماد همچنین در دوران معاونت خود در استانداری (معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی) با وجود اینکه در عزل و نصب های سیاسی نقش چندانی نداشت ولی بدلیل اخلاق و منش خود همواره بعنوان نقطه ثقل و اتکای تیم استانداری مطرح بوده است و در اندک انتصابات مربوط به معاونت خود با گماردن افراد توانمند از قومیت ها و سلایق سیاسی مختلف جهت تصدی تعدادی اداره کل، نشان داد که به شایسته سالاری اعتقاد دارد.

 علی عماد، با وجود اینکه دارای منصب معاونت استانداری بود و معمولا مدیران در چنین شرایطی حاشیه امن را بیشتر میپسندند دست به یک فداکاری سیاسی زد و تصمیم گرفت تا بعنوان وکیل و نماینده مردم خود را در معرض انتخاب آنها قرار دهد تا همه توان و تجارب خود را در نوع جدیدی از خدمت بکار گیرد ولی علی رغم اقبال زیادی که بین مردم حوزه انتخابیه اهواز، باوی، حمیدیه و کارون داشت نتوانست از سد رد صلاحیت های بیشمار این دوره انتخابات بگذرد و از خدمت در عرصه نمایندگی محروم شد.

 حال و پس از این همه تلاش و هزینه دادن های این مدیر با تجربه خوزستانی، آیا وقت آن نیست که کلیه اعضای ستادی، هواداران و کارگزاران دولت، همچنین نمایندگانی که شاهد حمایتهای بی منت وی از لیست امید بودند، با یک اجماع پسندیده، این مرد مورد اعتماد را بعنوان گزینه بومی مورد نظر و مطلوب به مرکز نشینان معرفی نمایند و با این انتخاب ضمن بهره مندی از روابط خوب ایشان با دولت به سود استان و برگرداندن یکرنگی و همدلی به فضای سیاسی، خوزستان عزیز را از ورود یک استاندار غیر بومی مصون نمایند؟