پارادایم‌شیفت پزشکیان از جراحی قلب به جراحی اقتصاد ایران

شوشان ـ منصور فاضلی :

 "اقتصاد نه قلب است"  و  "نه بیماری مطیع"  ؛ هر برشِ اشتباه، زندگی میلیون‌ها نفر را به خطر می‌اندازد ، این واقعیتی است که سیاست‌گذاران سال‌هاست نادیده گرفته‌اند و هزینه آن را مردم با  "سفره‌های کوچک‌تر و آینده‌ای مبهم‌تر پرداخته‌اند" .

ورود پزشکیان به عرصه اقتصاد، در شرایطی رخ داده که اقتصاد ایران از  "آزمون‌های سیاسیِ شکست‌خورده ، نسخه‌های دستوری و جراحی‌های پرهیاهو زخمی را پشت سر گذارده او ، نه محصول باندهای اقتصادی است و نه وام‌دار تصمیم‌سازان پشت‌پرده" . پزشکیان از جهانی می‌آید که در آن، تصمیم‌گیری بدون تشخیص دقیق، جرم حرفه‌ای محسوب می‌شود؛ جایی که جان انسان‌ها قربانی آزمون‌ و خطا نمی‌شود.

 "اقتصاد ایران امروز بیماری است در آستانه فروپاشی؛ بیماری مزمن، چندلایه و سیاسی‌شده دهه‌ها مداخله‌های ناکارآمد،"   "سیاست‌گذاری‌های شعاری، و تقدم منافع کوتاه‌مدت جناحی بر منافع ملی" ، این بیمار را به اتاق عمل رسانده است. پزشکیان این حقیقت تلخ را پنهان نمی‌کند؛  "او به‌جای تزریق امید کاذب، بر تشخیص واقع‌بینانه، شفاف‌سازی هزینه‌ها و پذیرش مسئولیت تصمیم‌ها تأکید دارد."

تفاوت پزشکیان با بسیاری از مدیران پیشین در همین نقطه است:  "او اقتصاد را ابزار رقابت سیاسی نمی‌بیند" . برای او،  "رشد اقتصادی بدون عدالت اجتماعی یک عدد بی‌معناست"  و  "ثبات بدون اعتماد عمومی یک توهم خطرناک" . این نگاه، در تضاد مستقیم با سیاست‌هایی است  "که سال‌ها اقتصاد را قربانی مصلحت‌های مقطعی و بقای سیاسی کرده‌اند" .

پزشکیان وعده «نجات فوری» نمی‌دهد، زیرا می‌داند  "اقتصادِ تخریب‌شده با شوک‌های نمایشی درمان نمی‌شود" . او از اصلاح  "ساختارهای معیوب، پایان‌دادن به تصمیم‌گیری‌های پشت‌درهای بسته، و بازگرداندن نقش نهادهای کارشناسی سخن می‌گوید"  ؛ مسیری که طبیعتاً با  "مقاومت ذی‌نفعان وضع موجود روبه‌رو خواهد شد."   "حمله‌ها به او، نه از سر دلسوزی برای مردم، بلکه از ترس فرو ریختن سازوکارهای ناکارآمدی است که سال‌ها به نام مدیریت، رانت تولید کرده‌اند."

امروز مسئله کشور، صرفاً اقتصاد نیست؛  "مسئله «نحوه حکمرانی» است."  پزشکیان اگر بتواند  "منطق درمان را جایگزین منطق نمایش کند، اگر سیاست را به خدمت اقتصاد و اقتصاد را به خدمت مردم بازگرداند" ، این پارادایم‌شیفت می‌تواند  "آغاز پایان جراحی‌های سیاسی و آغاز درمانی ملی باشد" .

پزشکیان از جراحی قلب به جراحی اقتصاد آمده است،  "نه برای قهرمان‌سازی، بلکه برای پذیرش مسئولیتی که بسیاری از آن گریخته‌اند."

و این‌بار، تیغ تصمیم‌گیری نه برای قدرت،  "که برای نجات یک ملت بالا رفته است."