امام علی (ع): كسى كه دانشى را زنده كند هرگز نميرد.
شوشان ـ عبدالرحمن نیک سرشت :
مذاکره کنندگان اگر توانستند پول های بلوکه شده ی ایران را از چنگ ترامپ بیرون بیاورند آن وقت می توان برای آنها هورا کشید و آنها مجاز خواهند بود تا در مورد تنگه ی هرمز و مسایل هسته ای وارد مذاکره شوند.
البته، ناگفته نماند، چین بعنوان یک شریک راهبردی در رابطه با ایران بسیار محتاط و محافظه کار عمل می کند و بطور کلی مایل نیست مناسبات سیاسی و اقتصادی اش با ایالت متحده امریکا دستخوش جنگ منطقه ای گردد و می کوشد تا در جلد پاکستان، پشت صحنه ی مذاکرات نقش ایفاء نماید و چنین به نظر می رسد که در مذاکرات ایران و آمریکا به دنبال برقراری سیاست نه سیخ بسوزه نه کباب باشد که در این خصوص ترامپ زیرک تر از همه عمل می نماید تا جهت مذاکرات را به دلخواه خود تعیین کند .پس با در نظر گرفتن این واقعیت ایران تنهاترین مهره ی بازی دیپلماسی است که این وسط فقط با گروکشی می تواند مسیر مذاکرات را به دلخواه خود عوض نماید تا دیگر بازیگران قادر نباشند، بخاطر روابط حسنه ای که با هم دارند. اولا، متفق القول شوند. دوما، مجبور شوند تا با کارت ترامپ بازی کنند. سوما، مجال نیابند تا منافع ایران را ذیل مصالح و مطامع خود در آورند.پر مسلم است ایرانی ها نباید همان حرفی را بزنند که ترامپ می خواهد، چون بر اساس تفاهم نامه تعهد در مقابل تعهد و اجرا در راستای اجرای متقابل معنا می یابد.
به هرحال، تنگه ی هرمز باید قطره چکانی باز و بسته شود تا قیمت نفت آسانسوری بالا و پایین نشود چون رابطه ی گلوگاه مالی ترامپ در گرو باز و بسته شدن تنگه هرمز است .زیرا، او گفته بود که نمی گذارد حتی یک سنت پول به ایران داده شود چون آن پول ها را در راستای تقویت نظامی خود هزینه می کنند.
پس هم پیمانان واقعی ایران دولت هایی هستند که به ما پول و سلاح می دهند یا لااقل، راه ما را در این خصوص باز می کنند.