توسعه کمی مجوزهای IPD یا ضرورت بازتعریف کیفیت در گردشگری سلامت خوزستان؟! 

شوشان ـ غلامعباس دیناروند :

اظهارات اخیر مدیر امور بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی اهواز درباره افزایش شمار مراکز دارای مجوز پذیرش بیماران بین الملل (IPD) از ۱۶ مرکز فعال به ۲۳ مرکز (با احتساب هفت درخواست جدید) اگرچه از پویایی مدیریتی این دانشگاه حکایت دارد اما تمرکز صرف بر رشد کمی مجوزها بدون توجه به شاخص های کیفی و زنجیره خدمات پشتیبان میتواند به خلق تصویری ناهماهنگ از ظرفیت واقعی گردشگری سلامت در استان خوزستان منجر شود! در حالی که ایشان بر نقش این توسعه در افزایش درآمدهای ارزی و معرفی ظرفیتهای پزشکی استان تاکید دارد آنچه در گزارش ایشان غایب است تحلیل وضعیت تکمیل اکوسیستم پشتیبان گردشگری سلامت است اکوسیستمی که شامل خدمات ترجمه تخصصی، بیمه های بین المللی معتبر، حمل ونقل مجهز به استانداردهای پزشکی، اقامت درمانی متناسب با نیاز بیماران خارجی و فرایند روان صدور ویزای درمانی میشود. صرف دریافت مجوز IPD، تضمین کننده جذب پایدار بیمار خارجی نخواهد بود مادامی که فاصله معناداری بین استانداردهای جهانی و آمادگی عملیاتی این مراکز وجود داشته باشد. نگرانی اصلی آنجاست که بدون ارزیابی مستمر از کیفیت خدمات بالینی و غیربالینی ارایه شده به بیماران بین الملل ممکن است استان خوزستان به یک معبر ارزان برای اعمال جراحی ساده تبدیل شود نه به قطبی برای درمانهای فوق تخصصی و پیچیده که میتواند رقابت پذیری منطقه ای را به دنبال داشته باشد در چنین شرایطی نخستین راهکار موثر تدوین یک نظام رتبه بندی عملکردی برای مراکز دارای مجوز IPD است نظامی که در آن دانشگاه علوم پزشکی اهواز به جای اکتفا به مجوز متمرکز وزارت بهداشت، ارزیابی سالانه ای را با شاخص هایی چون میزان رضایت بیمار خارجی، میانگین زمان ترخیص، نرخ عود مجدد مراجعه و حتی درصد شکایات ثبت شده اجرا کند. دومین اقدام ضروری ایجاد یک دفتر یکپارچه گردشگری سلامت در سطح استانی با مشارکت معاونت درمان، اداره کل میراث فرهنگی، فرودگاه بین المللی اهواز و اتاق بازرگانی خوزستان است تا مسایل فرابخشی مانند تسهیل روادید درمانی، هماهنگی ترانسفر بین المللی بیماران و استانداردسازی بسته های خدمتی به طور نظام مند حل وفصل شود. سومین و شاید بنیادی ترین راهکار آن است که اعطای مجوز IPD به هر مرکز درمانی جدید منوط به احراز قراردادهای همکاری رسمی با هتلهای معتمد دارای استاندارد اقامت بیمار، آژانسهای ترجمه رسمی با گواهی تخصصی پزشکی و بیمه گرهای بین المللی شود در غیر این صورت بیمار خارجی صرفا در دیوارهای بیمارستان خدمات دریافت میکند و به محض ترخیص با نبود حمایتهای لجستیکی و زبانی مواجه خواهد شد.
 باید پذیرفت که توسعه گردشگری سلامت در خوزستان بدون تحول از نگاه کمی به زنجیره ارزش بیمارستانی و جایگزینی آن با رویکرد ارایه تجربه کامل درمانی  اقامتی هم جایگاه این استان را به عنوان یکی از قطبهای مهم کشور تثبیت نخواهد کرد و هم ممکن است به سرعت مزیت رقابتی ناشی از قیمتهای پایین تر را نیز در برابر کشورهای همسایه از دست بدهد.