تلگرام شوشان
شوشان تولبار
آخرین اخبار
شوشان تولبار
کد خبر: ۸۹۲۱۵
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۷:۳۵
نوشتاری از عبدالرضا مهدی پور:
در توسعه افقی، بسیاری از زمین های شهری که کاربری غیرمسکونی و غیرتجاری دارد به اجبار و برای تامین نیاز مردم به خانه و نیز اشتغال، تبدیل به واحدهای مسکونی و صنفی می شود و...

شوشان - عبدالرضا مهدی پور :

توسعه افقی شهرها هرچند معضل بلندمرتبه سازی و منظرهای نه چندان مطلوبی که برج ها در شهرها ایجاد می کنند را مرتفع می کند اما توسعه شهر در این بعد هزینه های زیادی را در اقتصاد و اجتماع شهری، تحمیل می کند.
توسعه افقی شهر سبب می شود تا نیاز به افزایش خدمات شهری به ویژه خیابان سازی نیز رو به افزایش رود و این وضعیت، افزایش ترددهای ماشینی و متعاقب آن افزایش معضلاتی همچون ترافیک و آلودگی هوا را به دنبال دارد.

متاسفانه شهرسازی غیرهوشمندانه در شهرهای ایران باعث شده تا این روند به شکل اپیدمیک رواج یابد و از همین رو افزایش حمل و نقل با خودروهای شخصی روز به روز در شهرهای با توسعه افقی، نیز روند صعودی به خود بگیرد در این شرایط هزینه های زندگی زیادتری را هم برای شهروندان دربردارد و نیاز شهرداران به تامین بودجه برای افزایش حمل و نقل عمومی برای کاهش عطش مردم به استفاده از خودروی شخصی را چندین برابر می کند.

در توسعه افقی، بسیاری از زمین های شهری که کاربری غیرمسکونی و غیرتجاری دارد به اجبار و برای تامین نیاز مردم به خانه و نیز اشتغال، تبدیل به واحدهای مسکونی و صنفی می شود و همین مسئله بر نظم شهری و پراکنش جمعیت که می تواند به افزایش آسیب های اجتماعی منجر شود، دامن می زند.

در این شرایط، وابستگی زندگی به ماشین و محدودیت اعتباری برای توسعه حمل و نقل عمومی تا حومه شهرها، استفاده از خودروهای شخصی را ناگزیر می کند و شهرداری هم مجبور است برای پاسخ به نیاز عمومی، به جای ایجاد زیرساخت های یک شهر هوشمند، فقط به خیابان سازی اکتفا کند.

نابودی محیط زیست یکی دیگر از آسیب های این نوع گسترش است چراکه هرچه نیاز بشر به ساخت واحدهای مسکونی افزایش یابد به طبع، مناطقی که به هیچ وجه با استانداردهای یک زندگی شهری همگونی ندارد و باید جزو محدوده های طبیعی باقی بماند، با ضربه های توسعه کارکرد واقعی خود را از دست می دهد .

گسترش بیرونی به شکل افزایش مساحت شهر، یا به اصطلاح گسترش افقی ظاهر می شود و رشد درونی به صورت درون ریزی جمعیت شهری و الگوی رشد فشرده نمایان می شود که هر یک از این الگوها نتایج متفاوتی به دنبال دارد. بنابراین رویارویی با کاهش مناطق شهری، افزایش در اتلاف فضای باز، هزینه های بالا در ارتباط با توسعه کم تراکم، امروزه مدیران شهری را وادار کرده است یک سری ابتکارات قانونی که همه ما آن را با نام توسعه هوشمند می شناسیم، اتخاذ کنند.

به بیان دیگر اهداف توسعه هوشمند عمدتاً جهت دادن توسعه آینده در داخل توسعه مناطق موجود، تسهیل در تجدید حیات در مراکز شهری است.

با این مقدمه می توان برنامه ریزی شهری در اهواز را بزیر سوال برد و از شهرداری اهواز و شورای این شهر سوال نمود بر چه اساسی و چه اهداف سازنده ای، ساختمان شهرداری منطقه ۲ را از کوی انقلاب به منتهی الیه کیانشهر انتقال داده اند؟

از سوی دیگر برپایه چه استدلالی تعاونی مسکن شهرداری اهواز مبادرت به عضوگیری و فروش زمینهای منطقه کیانشهر به پرسنل خود نموده است؟

تعاونی یادشده با برخورداری از یک بروکراسی هنوز نتوانسته معضل زمینهای حدفاصل خیابانهای ۱۳ تا ۱۷ کیانپارس را پس از یک دوره بورس بازی و حواله بازی بیست ساله بین کارکنان شهرداری اهواز و فروش آنها بعنوان یک امتیاز به خریداران امیدوار به سرانجام برساند حال چگونه می خواهد با پشتوانه زمینهای کیانشهر بازی جدید خرید و فروش حواله های جدیدی را راه بیاندازد؟

در حالی که چرخ پروژه متروی اهواز سال هاست بصورت نیمه جان در حال گذران است و اعتبارات می تواند به این نیاز اساسی اکثریت مردم شهر تحولی اساسی بدهد شهرداری اهواز در حرکاتی بدون توجیه اقتصادی و اجتماعی بدنبال رونق بخشیدن به زمین های کیانشهر از طریق تخصیص بودجه شهر به زیرگذر کیان آباد به کیانشهر است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
شوشان تولبار