تلگرام شوشان
شوشان تولبار
آخرین اخبار
شوشان تولبار
کد خبر: ۹۶۹۹۱
تاریخ انتشار: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۴:۴۷
شوشان - قاسم امیری :
سود سرشار منابع نفتی، همواره جذبه دلکش و حرص بی انتهایی برای بدست گرفتن بازار این سرمایه سیاه ، در ابرقدرت ها و در راس آنها انگلیس و ایالات متحده ،ایجاد کرده است.
به همین دلیل ،از زمان کشف نفت تاکنون،خود نفت ،جنگ های ویرانگر زیادی را در دنیا عامل بوده است‌ .
اما در شرایط کنونی که اصطکاک بین ایران و ایالات متحده بدلیل خروج از برجام و تحمیل تحریم های شدیدتر ، افزایش قابل ملاحظه ای داشته است ،آیا گرمای این تنش می تواند برافروزنده شعله های آتش یک جنگ دیگر باشد؟
با نگاهی به شرایط اقتصاد جهانی و وضعیت نفت ،می توان پاسخ این سوال را پیدا کرد. 

 ۱- نرخ رشد تولید ناخالص داخلی :
در سال ۲۰۱۸ متوسط جهانی  تولید ناخالص داخلی، ۳.۶%  بوده است. این رقم برای سال ۲۰۱۹ ابتدا ۳.۳% (در ماه مارس) و سپس ۳.۲%(در ماه آوریل) تخمین زده شد.
برای اقتصاد آمریکا نرخ رشد تولید ناخالص ملی در سال ۲۰۱۸ برابر با ۲.۹% ، اروپا ۱.۸% ،چین ۶.۶% ،هند ۷.۳% ،برزیل ۱.۱% و روسیه ۲.۳% بوده است.
پیش بینی نرخ رشد تولید ناخالص داخلی برای سال ۲۰۱۹ ، غالبا کاهش قابل ملاحظه ای داشته است. بطوری که برای اقتصاد آمریکا  ۲.۴% ، اروپا ۱.۲%، چین ۶.۱%، هند ۷.۱% ،برزیل ۱.۸% و روسیه ۱.۶% پیش بینی شده است.
بجز برزیل مشاهده می شود که اقتصاد کشورهای بزرگ دستخوش تغییرات منفی قابل ملاحظه خواهد شد.
یعنی پیش بینی می شود که وضعیت اقتصادی در سال ۲۰۱۹ ،بگونه ای پیش برود که  کاهش سرانه درآمد ملی،بدتر شدن معیشت و رفاه را در پی داشته باشد. 

 ۲ - دیماند و پیش بینی تولید نفت در سال۲۰۱۹: 
الف - دیماند :
در سال ۲۰۱۸ میزان تقاضای نفت جهانی،۹۸.۷ میلیون بشکه در روز بوده است.  این میزان بطور متوسط برای سال ۲۰۱۹ ،۹۹.۹ میلیون بشکه می باشد.
یعنی تقاضای دنیا برای نفت در سال جاری میلادی، به اندازه ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش یافته است. 
به زبان دیگر در سال ۲۰۱۹ ، کشورهای تولید کننده نفت،باید  ۴۳۸ میلیون بشکه بیشتر از سال قبل تولید کنند.
ب- تولید:
در سال ۲۰۱۸ ،میزان تولید نفت ،۹۹.۲ میلیون بشکه در روز بوده است. (نیم  میلیون بشکه در روز  بیشتر از تقاضا)
میزان تولید در سه ماهه اول سال جاری میلادی، ۹۹.۴۶ میلیون بشکه در روز بوده است. که ۴۶۰ هزار بشکه در روز تولید بیشتری نسبت به تقاضا داشته است.
با توجه به وضعیت تقاضا و تولید نفت در دنیا، وظرفیت های محدود تولید، کوچکترین نوساناتی در تولید ، و یا اختلال در یکی از کشورهای تولید کننده نفت، می تواند به سرعت آثار خود را در اقتصاد کشورهای مصرف کننده نشان دهد. 

 ۳ - وضعیت عمومی دنیا : 
با توجه به فرهنگ عمومی و فرهنگ اقتصادی ،مشکلات اقتصادی اروپا و قیمت حامل های انرژی،می تواند شرایط آمریکا و خصوصا اروپا را شکننده تر کند .بویژه اینکه خیلی از آنها لب به لب با شرایط آستانه تحمل پیش می روند.
آمریکا و کشورهای اروپایی مانند ما پتانسیل و یا سیستم کوپنی ندارند، فرهنگ مطالبه گری در آنها شدید است. 
رفتار مردم اروپا ،فرهنگ ذخیره و save نیست. آنها معمولا عادت به هزینه کردن در آمدهای خود در زمان را دارند  و به روز خرج می کنند. اهل ریاضت کشی نیستند ، و فراتر از ملی گرایی(جهانی شدن) فکر می کنند.
روس ها در این زمینه متفاوت هستند. آنها در بدترین شرایط هم ادامه می دهند و با ریاضت کشی بیگانه نیستند.بشدت ملی گرا هستند و به همین خاطر در شرایط تنگنا، مقاومت می کنند. آمریکاییها در مقایسه با روس ها متفاوت  هستند و البته نسبت به اروپا ،اقتصاد و وضعیت پایدارتری دارد.

 ۴ - پتانسیل های دفاعی ایران : 
قطعا اگر قرار باشد جنگی رخ دهد ایران هرگز آغاز کننده این جنگ نخواهد بود. اما اگر چنین اتفاقی رخ دهد ایران برای خود دیوارهای امنیتی مناسبی دارد. مهمترین آنها بواسطه موقعیت سوق الجیشی و دسترسی به پیرامونی است که نیروهای حریف در آن نقاط قرار دارند. تمام کشورهای حوزه خلیج فارس از نقاط مختلفی در تیررس نیروهای ایران خواهند بود. پیشرفت نظامی ایران در سال های بعد از جنگ شگفت آور است هر چند در مقایسه با ماشین جنگی آمریکا شاید قابل مقایسه نباشد اما تاب آوری آن به حدی است که بتواند نتیجه جنگ احتمالی را در شرایط مناسبی نگه دارد.
لشکرهای غیر رسمی که ایران بصورت پراکنده در منطقه دارد می توان بصورت همزمان ،منافع دشمنان را در کل منطقه تهدید کند.

 5 - آغاز یک جنگ :
با توجه به مطالب فوق اگر شعله های جنگ در شرایط کنونی برافروخته شود، هر چند ممکن است در روزهای نخستین تمام یا بخش قابل توجهی از زیر ساخت های ایران نابود شود و خسارات غیر قابل جبرانی وارد شود اما در  ان سوی جنگ، ایران می تواند تمامی مبادی واردات و صادرات و بنادر کشورهای منطقه را از کار بیندازد. و صادرات نفت از این منطقه را مختل کند. این آشفتگی می تواند تا دریای سرخ و باب المندب هم کشانده شود.  این یعنی روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز بصورت آنی گم می شود.(به این میزان می توان صادرات میعانی گازی و میعانات غیرمتعارف را نیز اضافه کرد) 
با توجه به آنچه در بندهای ۱ تا ۳ توضیح داده شد ،وضعیت کارخانجات و نیروگاهها و سیستم های حمل و نقل در تمام دنیا، طی همان روزهای اولیه جنگ قابل پیش بینی خواهد بود. 
حتی اگر جنگ خیلی زود تمام شود ،بازسازی بنادر صادراتی و از سرگیری صادرات نفت از این مناطق جنگ زده،ماهها به طول خواهد انجامید . در چنین شرایطی و با این نگاه، اقتصاد اروپا و چین به سمت نابودی خواهد رفت.  منافع اقتصادی آمریکا، آسیب جدی خواهد دید و احتمال ورشکستگی اقتصادی در اکثر نقاط دنیا محتمل خواهد بود. شاید روسیه در این بین از مصونیت بهتری برخوردار گردد.
بنابراین در شرایط کنونی و خصوصا با توجه به سیاست های سوداگرانه رئیس جمهور ایالات متحده ، امکان شروع یک جنگ از سوی امریکا به شدت کاهش خواهد یافت و امکان جنگ تقریبا منتفی خواهد شد.
در چنین شرایطی ، جمهوری اسلامی باید از پتانسیل های موجود نهایت استفاده  برای برتری در مذاکرات احتمالی پیش استفاده نماید. زیرا در شرایط انفعالی ماندن نیز نمی تواند منافعی برای ایران در پی داشته باشد و شاید فرصت هایی برای فشار بیشتر بر ایران مهیا نماید.

* منبع آمار و اطلاعات ،گزارش ماهانه اوپک می باشد.
OPEC Monthly Oil Market Report,10 April 2019.
نام:
ایمیل:
* نظر:
شوشان تولبار