«رستاخیز» به یکی از بزرگترین حسرت ها، زخم عمیق و خراش بزرگ برای من تبدیل شده است. من برای خودم نمی گویم اما چرا انقدر فرصت ها از دست می رود، چرا انقدر ظرفیت ها و توانمندی های سینمای ایران باید از دست برود؟ به هر حال «رستاخیز» محصول سینمای ایران است. مگر می شود آن هم توسط دولتی که قرار است به سینما و فرهنگ تکیه کند و نگاه به وجوه معرفتی این هنر کند، این رفتار شود؟
کد خبر: ۶۱۴۴۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۰۹/۲۷
